Gabapentin
Gabapentyna wiąże się z podjednostką alfa-2-delta bramkowanych napięciem kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym, zmniejszając uwalnianie pobudzających neuroprzekaźników; mimo nazwy nie działa bezpośrednio na receptory GABA. Stosuje się ją w bólu neuropatycznym oraz jako leczenie dodane w padaczce.
Pokarm nie stanowi ograniczenia, ale leki zobojętniające zawierające glin lub magnez zauważalnie zmniejszają wchłanianie, dlatego potrzebny jest odstęp co najmniej kilku godzin między nimi. Senność, chwiejność i spowolnione reakcje występują często, zwłaszcza na początku i po każdym zwiększeniu dawki, a łączą się z działaniem alkoholu i innych leków uspokajających — prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn wymagają ostrożności, dopóki działanie nie jest znane. Wydalanie odbywa się wyłącznie przez nerki, dlatego kreatynina i eGFR wskazują, jaka ilość jest odpowiednia. Nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienne lub napady.
Utrzymujące się lub nasilające się nadmierne uspokojenie, splątanie, wyraźna chwiejność albo bełkotliwa mowa — szczególnie gdy czynność nerek mogła ulec zmianie — powinny zostać ocenione przez lekarza. Oddech, który staje się wolny lub płytki, albo wysypka wymagają pilnej pomocy.
Informacje referencyjne, nie porada medyczna. Omów każdą zmianę z lekarzem.