Nitrofurantoin
Status dostępności na receptę ustala się w każdym kraju osobno — obowiązuje etykieta z Twojego kraju.
Wersja beta: sekcja dotycząca leków jest wciąż testowana i dane w niej mogą zawierać błędy. Nie opieraj się na niej przy podejmowaniu decyzji dotyczących własnego leczenia.
Nitrofurantoina jest lekiem przeciwbakteryjnym, który gromadzi się w moczu, a nie we krwi. Bakterie redukują ją do reaktywnych związków uszkadzających jednocześnie w kilku punktach ich DNA, rybosomy i enzymy. Stosuje się ją w bakteryjnych zakażeniach pęcherza moczowego i dolnych dróg moczowych, a nie nadaje się do zakażeń o innej lokalizacji w organizmie.
Zwykły zakres dawkowania dla dorosłych, a nie oficjalna etykieta krajowa — dawka i sposób przyjmowania różnią się w zależności od kraju i produktu.
Zatwierdzone zastosowania różnią się w zależności od kraju — niektóre z nich mogą być poza wskazaniami lub niezatwierdzone w Twoim kraju.
Przyjmuje się ją z jedzeniem, co poprawia wchłanianie i zmniejsza dolegliwości żołądkowe. Mocz często przybiera ciemnożółtą lub brązową barwę, co jest spodziewane i nie świadczy o szkodliwym działaniu. Ponieważ lek musi zostać przefiltrowany do moczu, aby działać, obniżona czynność nerek zarazem osłabia jego działanie i sprzyja jego kumulacji, dlatego przy chorobie nerek kontroluje się kreatyninę i eGFR; można też obserwować ALT, gdyż niekiedy dochodzi do zajęcia wątroby. Pełną kurację doprowadza się do końca nawet po ustąpieniu objawów, w przeciwnym razie zakażenie może powrócić.
Należy zgłosić się do lekarza w razie nowej duszności, suchego kaszlu, bólu w klatce piersiowej lub gorączki, zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania, ponieważ reakcje płucne są uznanym, choć rzadkim problemem. Drętwienie lub mrowienie kończyn, zażółcenie skóry lub oczu, a także objawy, które nie ustępują, również wymagają oceny.
Informacje referencyjne, nie porada medyczna. Omów każdą zmianę z lekarzem.