Selenium
Selenium is een essentieel spoorelement dat is ingebouwd in selenoproteïnen, waaronder de glutathionperoxidasen en de deiodase-enzymen die schildklierhormoon omzetten in de actieve vorm. Daarom wordt het zowel gebruikt om een tekort in de voeding te corrigeren als aanvullend bij hypothyreoïdie, in het bijzonder bij auto-immuunziekte van de schildklier. Het ondersteunt de werking van de schildklierenzymen en vervangt geen schildklierhormoon.
Het wordt met voedsel ingenomen, wat milder is voor de maag en aansluit bij de manier waarop selenium normaal uit de voeding wordt opgenomen. De veiligheidsmarge tussen een toereikende en een overmatige inname is voor een mineraal ongewoon smal, waardoor het stapelen van meerdere supplementen of verrijkte producten die elk selenium bevatten de belangrijkste manier is waarop de inname te hoog uitvalt. TPO-antistoffen en TSH zijn de markers die tijdens het gebruik worden gevolgd, aangezien het doel van suppletie bij schildklierziekte is om te zien of die waarden veranderen.
Een knoflookachtige geur van de adem, een metaalsmaak, haar- of nagelverlies, of onverklaarde misselijkheid kan wijzen op te veel selenium en hoort door een arts te worden beoordeeld. Nieuwe hartkloppingen, gewichtsverandering of vermoeidheid wijzen erop dat de schildklierwaarden opnieuw gecontroleerd moeten worden.
Referentie-informatie, geen medisch advies. Bespreek elke verandering met je arts.