Total demir bağlama kapasitesi, mevcut tüm bağlanma bölgeleri dolu olsaydı kanın ne kadar demir taşıyabileceğini ölçer. Bu kapasitenin neredeyse tamamı transferrine ait olduğundan, test dolaşımdaki transferrin miktarının dolaylı bir ölçüsüdür. İçinden geçen demir miktarını değil, taşıma sisteminin büyüklüğünü tanımlar.
Bu belirteç için henüz ölçüm yok.
Yüksek kapasite en sık, vücudun tükenmiş depolara yanıt olarak daha fazla transferrin ürettiği demir eksikliğinde görülür; ayrıca gebelikte ve östrojen içeren ilaç kullanımında da görülür. Düşük kapasite en sık, transferrin üretiminin azaldığı ya da protein kaybının olduğu kronik iltihaplanma, enfeksiyon, yetersiz beslenme, karaciğer hastalığı ve nefrotik sendroma eşlik eder; demir yüklenmesinde de ortaya çıkabilir. Değer serum demirine kıyasla yavaş değişir; bu da onu yararlı kılar, ancak tek başına hiçbir zaman belirleyici değildir. Alışılmış aralığın dışında kalan bir sonuç, panelin tekrarlanması ve bir hekimle görüşülmesi için bir nedendir.
Gebelik, ağızdan alınan doğum kontrol hapları, yakın zamanda alınan demir takviyesi ve herhangi bir akut hastalık değeri kaydırır; açlık olmadan alınan numuneler de gürültü ekler, bu nedenle sabah açlıkta kan alınması tercih edilir. Serum demiri ve ferritinle birlikte, başlıca da demirin kapasiteye hesaplanmış oranı olan transferrin satürasyonu üzerinden değerlendirilir; doğrudan ölçülen transferrin, aynı temel büyüklüğü farklı bir yöntemle bildirir.
Referans aralıkları genel yetişkin değerleridir ve laboratuvara, teste, yaşa ve cinsiyete göre değişir. Bilgilendirme amaçlıdır, tanı değildir — sonuçları doktorunuzla değerlendirin.