Toplam bilirubin, alyuvarlar parçalanıp karaciğerde işlendiğinde açığa çıkan pigmenti ölçer; hem karaciğerde konjuge edilmiş olan kısmı hem de kanda hâlâ albümine bağlı duran kısmı birlikte sayar. Aynı anda iki şeyi yansıtır: alyuvar döngüsünün hızını ve karaciğerin bu döngünün ürettiğini alma, konjuge etme ve atma yeteneğini. Karaciğer panelinin temel bir belirtecidir ve aynı zamanda sarılıkta deriyi ve sklerayı renklendiren maddedir.
Bu belirteç için henüz ölçüm yok.
Yüksek değerler çoğunlukla hızlanmış alyuvar yıkımının, Gilbert sendromu gibi konjugasyon enzimindeki kalıtsal bir değişkenliğin, herhangi bir kökenden karaciğer hücre hasarının ya da safra akışının tıkanmasının ardından görülür. Bunlardan hangisinin söz konusu olduğuna genellikle toplam değerle değil, direkt ve indirekt kısımlar arasındaki dağılımla karar verilir. Düşük değerlerin klinik ağırlığı azdır ve genellikle üzerine gidilmez. Referans aralığı dışındaki tek bir sonuç, kendi başına bir yargı değil, testin tekrarlanması ve bir hekime gösterilmesi için bir nedendir.
Açlık, iştahın azaldığı bir dönem, yoğun egzersiz, araya giren bir enfeksiyon ya da uyku eksikliği değeri ılımlı ölçüde yükseltebilir; bu en çok Gilbert sendromu olan kişilerde önem taşır; tüp içindeki hemoliz ve örneğin uzun süre ışığa maruz kalması değeri her iki yönde de bozar. Kısımları birbirinden ayıran direkt bilirubin ile birlikte ve karaciğer hücre hasarını kolestazdan ayırt eden ALT, AST, GGT ve alkalen fosfataz ile birlikte yorumlanır. Parasetamol, nimesülid, seftriakson ve ursodeoksikolik asit dahil bazı ilaçlar, değerin zaman içinde izlenmesi için bir nedendir.
Referans aralıkları genel yetişkin değerleridir ve laboratuvara, teste, yaşa ve cinsiyete göre değişir. Bilgilendirme amaçlıdır, tanı değildir — sonuçları doktorunuzla değerlendirin.