Zinc
Zinku është një mineral gjurmë thelbësor që trupi nuk e prodhon dot dhe e merr nga ushqimi ose nga suplementet. Vepron si kofaktor për qindra enzima të përfshira në sintezën e ADN-së, në shërimin e plagëve, në përtëritjen e lëkurës dhe në maturimin e qelizave imune. Suplementet përdoren kryesisht për të korrigjuar ose parandaluar mangësinë, dhe merren gjithashtu për mbështetje imunitare dhe për lëkurën.
Zinku merret me ushqim, kryesisht sepse irriton stomakun bosh dhe mund të shkaktojë të përziera. Konkurron me hekurin për thithje, prandaj sulfati i hekurit dhe zinku, kur merren bashkë, thithen më pak të dy, dhe ai i lidh antibiotikët e tetraciklinave dhe të fluorokinolonave, si doksiciklina dhe ciprofloksacina, në komplekse që kalojnë pa u thithur, ndaj këta ndahen në kohë nga zinku. Arsyeja kryesore për të mos e mbajtur pa afat një marrje të lartë është bakri: zinku dhe bakri ndajnë të njëjtën rrugë thithjeje, dhe zinku i lartë i vazhduar e ul bakrin në heshtje, çka nga ana e vet ndikon në prodhimin e rruazave të kuqe të gjakut.
Të përzierat e vazhdueshme ose dhimbja e stomakut që nuk qetësohet kur suplementi merret me ushqim, ose lodhja e re, zbehja apo mpirja dhe therja e gjilpërave pas muajsh marrjeje të lartë, janë arsye për t'u paraqitur te mjeku dhe jo për të bërë rregullime me hamendje. Kushdo që merr doksiciklinë, ciprofloksacinë ose hekur të përshkruar duhet të pyesë mjekun ose farmacistin si të ndahen dozat në kohë.
Informacion referues, jo këshillë mjekësore. Diskuto çdo ndryshim me mjekun tënd.