Venlafaxine
Status dostępności na receptę ustala się w każdym kraju osobno — obowiązuje etykieta z Twojego kraju.
Wersja beta: sekcja dotycząca leków jest wciąż testowana i dane w niej mogą zawierać błędy. Nie opieraj się na niej przy podejmowaniu decyzji dotyczących własnego leczenia.
Wenlafaksyna jest inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Blokuje ona wychwyt zwrotny obu przekaźników, tak że więcej każdego z nich pozostaje dostępne w szczelinie synaptycznej, przy czym działanie noradrenergiczne staje się bardziej wyraźne wraz ze wzrostem dawki. Stosuje się ją w depresji oraz w zaburzeniach lękowych.
Zwykły zakres dawkowania dla dorosłych, a nie oficjalna etykieta krajowa — dawka i sposób przyjmowania różnią się w zależności od kraju i produktu.
Zatwierdzone zastosowania różnią się w zależności od kraju — niektóre z nich mogą być poza wskazaniami lub niezatwierdzone w Twoim kraju.
Przyjmuje się ją z jedzeniem, zwykle rano, a działanie terapeutyczne narasta przez tygodnie. Ciśnienie krwi może wzrosnąć, w większym stopniu przy wyższych dawkach, dlatego monitoruje się je przed leczeniem i w jego trakcie; mogą też wystąpić zawroty głowy przy wstawaniu, a stężenie sodu we krwi może się obniżyć i warto je monitorować. Sumatryptan i tramadol dokładają aktywność serotoninergiczną do jej działania, a tramadol dodatkowo obniża próg drgawkowy. Pominięte dawki są przy tym leku szybko odczuwalne, dlatego nie odstawia się go nagle, a zmiany wprowadza się z lekarzem prowadzącym.
Omdlenie lub utrzymujące się zawroty głowy przy wstawaniu, a także splątanie, osłabienie lub chwiejność, które mogą odzwierciedlać niskie stężenie sodu, wymagają oceny. Pobudzenie z gorączką, poceniem się, drżeniem lub przyspieszoną czynnością serca po dodaniu tryptanu lub tramadolu, a także nasilone zawroty głowy lub wrażenia przypominające wstrząsy elektryczne po odstawieniu, są powodem do zgłoszenia się do lekarza.
Informacje referencyjne, nie porada medyczna. Omów każdą zmianę z lekarzem.