Celecoxib
Status dostępności na receptę ustala się w każdym kraju osobno — obowiązuje etykieta z Twojego kraju.
Wersja beta: sekcja dotycząca leków jest wciąż testowana i dane w niej mogą zawierać błędy. Nie opieraj się na niej przy podejmowaniu decyzji dotyczących własnego leczenia.
Celekoksyb to niesteroidowy lek przeciwzapalny, który wybiórczo hamuje COX-2, enzym indukowany w miejscach zapalenia, w dużej mierze oszczędzając COX-1 chroniącą błonę śluzową żołądka. Ta wybiórczość zapewnia łagodniejszy profil żołądkowy niż w przypadku starszych NLPZ przy porównywalnym działaniu przeciwzapalnym. Sposób wydawania leku ustalany jest na poziomie krajowym: w Tajlandii tamtejszy Urząd ds. Żywności i Leków (FDA) zalicza celekoksyb do kategorii leków niebezpiecznych, które farmaceuta może wydać według własnej oceny, bez recepty lekarskiej. Stosuje się go w bólu, zapaleniu oraz w chorobach stawów.
Zwykły zakres dawkowania dla dorosłych, a nie oficjalna etykieta krajowa — dawka i sposób przyjmowania różnią się w zależności od kraju i produktu.
Zatwierdzone zastosowania różnią się w zależności od kraju — niektóre z nich mogą być poza wskazaniami lub niezatwierdzone w Twoim kraju.
Można go przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Blokada prostaglandyn osłabia działanie leków obniżających ciśnienie i odwadniających, dlatego przy łączeniu z lizynoprylem lub furosemidem kontroluje się ciśnienie krwi i obrzęki, a takie połączenie dodatkowo obciąża nerki. Leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, tam gdzie są dopuszczone do obrotu, łączy się wyłącznie pod kontrolą, ponieważ celekoksyb może podwyższać INR i uszkadzać błonę śluzową przewodu pokarmowego, a ryzyko krwawienia rośnie. Kreatynina odzwierciedla czynność nerek, a ALT tolerancję wątroby; ostrzeżenie sercowo-naczyniowe jest powodem, dla którego długie, nieprzerwane stosowanie podlega ponownej ocenie, a nie jest po prostu kontynuowane.
Ból w klatce piersiowej, nagła duszność, jednostronne osłabienie lub niewyraźna mowa wymagają pomocy w trybie nagłym. Rosnące ciśnienie krwi, nowe lub nasilające się obrzęki kostek, znacznie mniejsza ilość moczu, zażółcenie skóry lub oczu albo ciemne stolce oznaczają, że należy zgłosić się do lekarza, zamiast samodzielnie zmieniać leczenie.
Informacje referencyjne, nie porada medyczna. Omów każdą zmianę z lekarzem.