Trójglicerydy są główną zapasową formą tłuszczu w organizmie, krążącą w lipoproteinach, które przenoszą energię z jelita i wątroby do tkanek. Badanie odzwierciedla gospodarkę tłuszczową i jest ściśle powiązane z metabolizmem węglowodanów i działaniem insuliny. W obrębie profilu lipidowego mówi ono o stanie metabolicznym w takim samym stopniu, jak o ryzyku sercowo-naczyniowym.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższone trójglicerydy obserwuje się najczęściej po niedawnym posiłku lub alkoholu oraz przy otyłości, insulinooporności, źle kontrolowanej cukrzycy, niedoczynności tarczycy, chorobie nerek i wątroby oraz przy niektórych dziedzicznych zaburzeniach lipidowych; wartości znacznie wysokie budzą też obawę o zapalenie trzustki. Niskie wartości rzadziej mają znaczenie i mogą towarzyszyć niedożywieniu, zaburzeniom wchłaniania lub nadczynności tarczycy. Ponieważ zmienność z dnia na dzień jest duża, nieprawidłowy wynik zwykle potwierdza się w powtórnej próbce, zanim wspólnie z lekarzem wyciągnie się jakikolwiek wniosek.
Pozostawanie na czczo ma tu większe znaczenie niż w przypadku pozostałych lipidów, a alkohol, ostra choroba i ciąża podnoszą wynik; wiadomo, że wpływa na niego kilka leków, w tym leki beta-adrenolityczne, niektóre leki przeciwpsychotyczne i preparaty zawierające estrogeny, natomiast fibraty podaje się w celu jego obniżenia. Wysokie trójglicerydy sprawiają też, że wyliczony cholesterol LDL staje się niewiarygodny, dlatego wynik odczytuje się razem z cholesterolem całkowitym i cholesterolem HDL, cholesterolem nie-HDL i apolipoproteiną B, a przy rozważaniu przyczyn metabolicznych — z glukozą lub HbA1c.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.