Odsetek monocytów to udział monocytów wśród krwinek białych. Monocyty krążą krótko, a następnie wnikają do tkanek jako makrofagi, gdzie usuwają drobnoustroje i resztki komórkowe oraz pomagają koordynować dłużej trwający stan zapalny. Wartość ta mówi o fagocytarnej i naprawczej stronie odpowiedzi immunologicznej.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższony odsetek najczęściej pojawia się w okresie zdrowienia po ostrym zakażeniu, w zakażeniach przewlekłych i w przewlekłych chorobach zapalnych, rzadziej wskazuje na chorobę szpiku kostnego. Obniżony odsetek jest sam w sobie słabszym sygnałem i obserwuje się go najczęściej podczas leczenia steroidami lub w ciężkim, gwałtownym zakażeniu. Każdy z tych kierunków jest powodem do powtórzenia badania i odczytania go przez lekarza w kontekście, a nie wnioskiem samym w sobie.
Wartość zależy od niedawnego i obecnego zakażenia, od fazy choroby oraz od stosowania steroidów lub chemioterapii, a niewielkie wahania odsetka mieszczą się w zwykłej zmienności zliczania. Interpretuje się ją wraz z bezwzględną liczbą monocytów i pozostałą częścią rozmazu, zwłaszcza z neutrofilami i limfocytami, oraz w odniesieniu do całkowitej liczby krwinek białych.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.