Homocysteina jest aminokwasem powstającym jako produkt pośredni przemiany metioniny pochodzącej z białka pokarmowego. Jest usuwana dwiema drogami, z których jedna zależy od folianów i witaminy B12, a druga od witaminy B6, dlatego jej stężenie we krwi informuje o sprawności tych szlaków. Jest także wykorzystywana jako jeden z markerów ryzyka sercowo-naczyniowego i zakrzepowego.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższone wartości najczęściej odzwierciedlają niedobór folianów, witaminy B12 lub witaminy B6, występują także przy obniżonej czynności nerek, w niedoczynności tarczycy, w starszym wieku i przy dziedzicznych wariantach enzymów; znacznie podwyższone stężenia u osoby młodej nasuwają pytanie o rzadką chorobę metaboliczną. Podwyższenie wiąże się z wyższym ryzykiem miażdżycy i zakrzepów żylnych, choć jest raczej markerem niż udowodnioną przyczyną. Niskie wartości nie mają znaczenia klinicznego. Izolowany podwyższony wynik jest powodem do powtórzenia badania i omówienia z lekarzem stanu zaopatrzenia w witaminy.
Próbka musi szybko trafić do laboratorium i zostać szybko rozdzielona, ponieważ krwinki czerwone w stojącej krwi nadal uwalniają homocysteinę i fałszywie zawyżają wynik; bogatobiałkowy posiłek, palenie tytoniu, kawa i upośledzona czynność nerek również go podnoszą. Interpretuje się ją łącznie z witaminą B12 i folianami, które są zwykłymi, możliwymi do skorygowania przyczynami podwyższenia, oraz z czynnością nerek.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.