Białko C-reaktywne jest wytwarzane przez wątrobę w odpowiedzi na sygnały zapalne, a jego stężenie odzwierciedla nasilenie stanu zapalnego toczącego się w organizmie w chwili pobrania. Jest markerem ogólnym: mówi, że proces zapalny trwa, a nie gdzie się toczy ani co go napędza. Testy o wysokiej czułości oznaczają to samo białko w zakresie niskich stężeń, gdzie opisuje ono długotrwały stan zapalny o małym nasileniu.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższone CRP pojawia się najczęściej po zakażeniu, urazie, zabiegu operacyjnym lub w zaostrzeniu choroby zapalnej, a największe wzrosty towarzyszą zwykle zakażeniu bakteryjnemu. Umiarkowane podwyższenie jest częste przy nadmiernej masie ciała, paleniu tytoniu oraz w przewlekłych chorobach zapalnych i kardiometabolicznych. Niskie wartości oznaczają po prostu brak mierzalnego ostrego stanu zapalnego w danym momencie. Ponieważ CRP nie wskazuje przyczyny, nieoczekiwanie podwyższony wynik jest powodem do powtórzenia badania po ustąpieniu ostrego epizodu i do omówienia go z lekarzem.
CRP wzrasta w ciągu godzin od bodźca zapalnego i szybko opada po jego ustąpieniu, dlatego moment pobrania względem niedawnej choroby, urazu, zabiegu stomatologicznego czy szczepienia zmienia wynik; intensywny wysiłek fizyczny, ciąża i leki zawierające estrogeny również go przesuwają. Odczytuje się je razem z OB (odczynem Biernackiego), które zmienia się wolniej i pozostaje za nim w tyle, oraz z fibrynogenem. W ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego wynik testu o wysokiej czułości pobiera się zwykle w dobrym stanie zdrowia, z dala od jakiejkolwiek ostrej choroby.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.