← Terug naar alle markers
Vitamines

Vitamine B12

Algemene referentie: 138–652 pmol/L

Wat het aangeeft

Vitamine B12, ook cobalamine genoemd, is een vitamine die in het laatste deel van de dunne darm wordt opgenomen met behulp van een maageiwit, en die nodig is voor de rijping van rode bloedcellen en voor het onderhoud van zenuwvezels. De bloedspiegel weerspiegelt het samengaan van de inname via de voeding, de opname in maag en darm, en de omvangrijke voorraad in de lever. Zij wordt vooral bepaald wanneer bloedarmoede met grote rode bloedcellen, of onverklaarde gevoelloosheid en tintelingen, moet worden uitgezocht.

Nog geen resultaten voor deze marker.

Hoge en lage waarden

Lage waarden volgen het vaakst op een voeding zonder dierlijke producten, of op een verstoorde opname — atrofische gastritis, auto-immuunverlies van intrinsic factor, coeliakie of de ziekte van Crohn, chirurgie aan maag of ileum, en langdurig gebruik van zuurremmers of metformine. Verhoogde waarden zijn zelden een kwestie van tekort en weerspiegelen het vaakst supplementen of injecties; zonder die kunnen hoge spiegels samengaan met leverziekte of bloedziekten. Omdat de voorraden langzaam leegraken, kunnen klachten ruim vóór de daling van de spiegel optreden, en kan een uitslag dicht bij de ondergrens niet-conclusief zijn. Eén waarde buiten het referentiebereik is een reden om de bepaling te herhalen en met een arts te bespreken.

Wat de uitslag beïnvloedt

Recente suppletie, een injectie of een vitamine B-complex dat kort voor de afname is ingenomen verhoogt de gemeten spiegel dagen tot weken lang en kan een slechte opname maskeren; zwangerschap en orale anticonceptiva verlagen de waarde doorgaans. Grenswaarden worden verduidelijkt door homocysteïne en door methylmalonzuur, die beide stijgen wanneer er in de cel werkelijk te weinig B12 is. Foliumzuur wordt ernaast gelezen omdat beide tekorten dezelfde bloedarmoede met grote cellen geven en foliumzuur alleen het bloedbeeld kan corrigeren terwijl de zenuwschade doorgaat.

Referentiewaarden zijn algemene waarden voor volwassenen en hangen af van laboratorium, testmethode, leeftijd en geslacht. Bedoeld ter oriëntatie, niet als diagnose — bespreek de resultaten met uw arts.