Homocysteïne is een aminozuur dat als tussenproduct ontstaat wanneer het lichaam methionine uit voedingseiwit verwerkt. Het wordt langs twee routes afgebroken, die enerzijds van foliumzuur en vitamine B12 afhankelijk zijn en anderzijds van vitamine B6, zodat de bloedspiegel weergeeft hoe goed die routes verlopen. Het wordt daarnaast gebruikt als een van de markers voor cardiovasculair en trombotisch risico.
Nog geen resultaten voor deze marker.
Verhoogde waarden berusten meestal op een tekort aan foliumzuur, vitamine B12 of vitamine B6 en komen daarnaast voor bij verminderde nierfunctie, hypothyreoïdie, hogere leeftijd en erfelijke enzymvarianten; sterk verhoogde waarden bij een jong persoon roepen de vraag op naar een zeldzame stofwisselingsziekte. Verhoging gaat samen met een hoger risico op atherosclerose en veneuze stolsels, al is het een marker en geen bewezen oorzaak. Lage waarden hebben geen klinische betekenis. Een op zichzelf staande verhoogde uitslag is reden om de bepaling te herhalen en de vitaminestatus met een arts door te nemen.
Het monster moet het laboratorium snel bereiken en het plasma moet snel worden afgescheiden, omdat rode bloedcellen homocysteïne blijven afgeven aan stilstaand bloed en de uitslag ten onrechte verhogen; een eiwitrijke maaltijd, roken, koffie en een verminderde nierfunctie verhogen de waarde eveneens. De uitslag wordt beoordeeld samen met vitamine B12 en foliumzuur, de gebruikelijke corrigeerbare oorzaken van verhoging, en samen met de nierfunctie.
Referentiewaarden zijn algemene waarden voor volwassenen en hangen af van laboratorium, testmethode, leeftijd en geslacht. Bedoeld ter oriëntatie, niet als diagnose — bespreek de resultaten met uw arts.