Metformin
A metformina é unha biguanida. Reduce a cantidade de glicosa que libera o fígado e axuda a que o tecido muscular e o tecido graxo volvan responder á insulina, sen obrigar o páncreas a producir máis. É o fármaco de primeira liña na diabetes tipo 2 e emprégase tamén cando a resistencia á insulina e o peso corporal forman parte do mesmo problema.
Tómase con comida, o que atenúa as náuseas, as feces soltas e a dor de estómago que son frecuentes nas primeiras semanas e adoitan remitir. Elimínase polos riles, polo que se controlan a creatinina e a TFGe, suspéndese arredor das probas de imaxe con contraste e evítase o alcohol; estas advertencias teñen unha soa razón, o risco raro de acidose láctica. O uso prolongado reduce a vitamina B12 e o folato, e por iso a B12 e a homocisteína figuran ao carón da HbA1c e da glicosa na lista de seguimento. O levofloxacino pode desestabilizar o azucre no sangue en calquera dirección, e o bisoprolol pode agochar o tremor e as palpitacións que normalmente anuncian unha baixada.
A respiración profunda ou rápida, unha somnolencia inusual, dores musculares intensas ou vómitos con pel fría e suorenta son os signos da acidose láctica e precisan axuda médica urxente. O adormecemento ou o formigo nas mans e nos pés nun tratamento prolongado, ou un malestar estomacal que nunca remite, son motivos para acudir ao médico.
Información de referencia, non consello médico. Consulta calquera cambio co teu médico.