Rivaroxaban
Is frithchoagalán béil é rivaroxaban a chuireann bac ar fhachtóir Xa, einsím lárnach i gcascáid an téachta, sa chaoi go bhfoirmítear téachtáin níos moille agus gur lú an seans go bhfásfaidh na cinn atá ann cheana. Úsáidtear é chun trombóis a chóireáil agus a chosc agus chun riosca stróc a laghdú i ndaoine a bhfuil fibrileacht atriach orthu. Murab ionann agus frithchoagaláin níos sine, oibríonn sé ag dáileog sheasta gan tástálacha téachta rialta.
Glactar an taibléad le bia, rud a chuidíonn leis an gcorp é a ionsú go hiontaofa, agus ag am seasmhach gach lá, mar go dtránn an éifeacht laistigh de lá agus go bhfágann dáileog a chailltear bearna dháiríre sa chosaint. Má chomhcheanglaítear é le haigéad aicéitilsailiceileach, le hibuprofen nó le frithchoagalán eile ar nós warfarin cuirtear riosca fuiliú ar bharr riosca fuiliú, agus mar sin seachnaítear iad seo mura bhfuil an chúis meáite ag dochtúir. Ós rud é go nglanann na duáin cuid den druga, seiceáiltear an creatainín agus an eGFR ó am go chéile, agus leantar an heamaglóibin mar chomhartha ar chailliúint fola mhall. Ní mór aon mháinlia, fiaclóir nó speisialtóir endascópachta a chur ar an eolas faoi roimh obráid.
Ciallaíonn fuiliú nach stopann, faeces dubha nó fuilteacha, fual bándearg nó donn, fuil a chasachtach nó a urlacan, nó ballbhrú neamhghnách go léir gur gá dul chuig dochtúir. Ba cheart tinneas cinn trom, laige thobann nó titim le gortú cinn a mheas an lá céanna, agus is é dochtúir a shocraíonn faoi aon bhriseadh sa chóireáil.
Faisnéis thagartha, ní comhairle leighis. Pléigh aon athrú le do dhochtúir.