Levetiracetam
Is cógas frith-thaoim é levetiracetam a cheanglaíonn leis an bpróitéin veisiceoige sionaptaí SV2A agus a mhaolaíonn an scaoileadh iomarcach néarónach a spreagann taomanna. Murab ionann agus na cógais níos sine, is beag éifeacht atá aige ar einsímí an ae, agus mar sin is beag cógas eile a n-idirghníomhaíonn sé leo. Úsáidtear é chun titimeas a chóireáil, leis féin nó in éineacht le cógas frith-thaoim eile.
Ní dhéanann an bia aon difríocht, agus mar sin luíonn an taibléad le béilí ar chaoi ar bith; is tábhachtaí an t-am a choinneáil socair ó lá go lá ná cad leis a dtógtar é. Glanann na duáin an cógas beagnach gan athrú, agus is sin an fáth a leantar an chreatainín agus an eGFR agus an fáth a n-éilíonn feidhm laghdaithe na nduán athbhreithniú ar an méid a thógtar. Seiceáiltear na cealla fola bána toisc gur féidir le levetiracetam iad a ísliú. Is é an fhadhb is coitianta ná fadhb iompraíochta: greannaitheacht, giúmar íseal, corraíl nó ton mothúchánach níos maoile, agus is iad na daoine timpeall a thugann faoi deara í uaireanta seachas an duine atá á thógáil. Is féidir le stopadh tobann taomanna a spreagadh, fiú i ndaoine a bhí saor ó thaomanna le fada, agus mar sin pleanáiltear aon athrú leis an oideasóir.
Athrú suntasach giúmair, ionsaitheacht neamhghnách, dúlagar nó smaointe faoi fhéindochar — is cúiseanna iad sin le dul chuig dochtúir go pras seachas fanacht go n-imí siad. Éilíonn ionfhabhtuithe athráiteacha, fiabhras nó ballaí gorma gan mhíniú, agus gríos ar bith, seiceáil freisin.
Faisnéis thagartha, ní comhairle leighis. Pléigh aon athrú le do dhochtúir.