Fluoxetine
ฟลูออกซิทีนเป็นยาในกลุ่มยับยั้งการเก็บกลับเซโรโทนินแบบจำเพาะ ยาออกฤทธิ์ยับยั้งการดูดกลับของเซโรโทนินเข้าสู่ปลายประสาท ซึ่งทำให้ปริมาณเซโรโทนินที่ใช้ได้บริเวณไซแนปส์เพิ่มขึ้น และเมื่อเวลาผ่านไปจะเปลี่ยนแปลงการควบคุมอารมณ์และความวิตกกังวล ใช้ในภาวะซึมเศร้าและในโรควิตกกังวล
รับประทานพร้อมอาหารหรือไม่พร้อมอาหารก็ได้ และมักจัดไว้ในช่วงเช้า เนื่องจากยามีแนวโน้มกระตุ้นและอาจรบกวนการนอน ความอยากอาหารอาจเพิ่มขึ้นหรือลดลงในช่วงสัปดาห์แรก ๆ ฤทธิ์เต็มที่ไม่เกิดขึ้นทันทีแต่ค่อย ๆ สะสมตลอดหลายสัปดาห์ ดังนั้นการที่ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงในช่วงแรกจึงไม่ใช่สัญญาณของความล้มเหลว การใช้ร่วมกับยาต้านซึมเศร้าที่ออกฤทธิ์ต่อเซโรโทนินตัวอื่น เช่น เซอร์ทราลีน หรือร่วมกับยากลุ่มทริปแทนอย่างซูมาทริปแทน เป็นการเพิ่มเซโรโทนินซ้อนทับเซโรโทนิน ส่วนการใช้ร่วมกับไอบูโพรเฟนหรือยาต้านการอักเสบตัวอื่นเพิ่มความเสี่ยงของการมีเลือดออกในกระเพาะอาหารและตำแหน่งอื่น ระดับโซเดียมในเลือดอาจลดลง จึงเป็นค่าที่ควรตรวจติดตาม
อาการสับสน ง่วงซึมมาก ปวดศีรษะ หรือทรงตัวไม่มั่นคง อาจบ่งชี้ถึงภาวะโซเดียมต่ำ และอาการกระสับกระส่ายร่วมกับไข้ เหงื่อออก มือสั่น หรือหัวใจเต้นเร็ว หลังจากเพิ่มยาที่ออกฤทธิ์ต่อเซโรโทนินอีกตัว ต้องได้รับการประเมินภายในวันเดียวกัน อุจจาระสีดำ อาเจียนเป็นเลือด หรือรอยฟกช้ำที่อธิบายไม่ได้ ขณะที่ใช้ยาต้านการอักเสบร่วมด้วย รวมถึงความต้องการหยุดยา เป็นเหตุผลที่ต้องไปพบแพทย์ แทนที่จะปรับเปลี่ยนด้วยตนเอง
ข้อมูลอ้างอิงเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ ปรึกษาแพทย์ก่อนเปลี่ยนแปลงใด ๆ