โพแทสเซียมเป็นไอออนประจุบวกหลักภายในเซลล์ โดยมีเพียงส่วนน้อยที่ไหลเวียนอยู่ในเลือด ส่วนที่ไหลเวียนนี้เป็นตัวกำหนดความสามารถในการถูกกระตุ้นทางไฟฟ้าของเนื้อเยื่อประสาท กล้ามเนื้อ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งกล้ามเนื้อหัวใจ ระดับของโพแทสเซียมถูกควบคุมโดยไตและอัลโดสเตอโรน จึงบอกถึงการทำงานของไตและต่อมหมวกไต รวมถึงสมดุลกรด-ด่าง
ยังไม่มีข้อมูลสำหรับตัวชี้วัดนี้
โพแทสเซียมที่สูงขึ้นมักสะท้อนการขับออกทางไตที่ลดลง ภาวะต่อมหมวกไตทำงานบกพร่อง ภาวะเลือดเป็นกรด การสลายของเนื้อเยื่อ หรือยาที่ทำให้ร่างกายคั่งโพแทสเซียมไว้ เช่น ยายับยั้งเอนไซม์ ACE ยาปิดกั้นตัวรับแองจิโอเทนซิน และยาขับปัสสาวะชนิดสงวนโพแทสเซียม โพแทสเซียมที่ลดลงมักเกิดตามหลังการสูญเสียจากการอาเจียน ท้องเสีย หรือยาขับปัสสาวะกลุ่มลูปและไทอาไซด์ และพบร่วมกับภาวะเลือดเป็นด่างหรือภาวะอัลโดสเตอโรนเกิน ความผิดปกติได้ทั้งสองทิศทางสามารถรบกวนจังหวะการเต้นของหัวใจ ผลที่อยู่นอกช่วงอ้างอิงจึงมักได้รับการยืนยันกับแพทย์โดยไม่ชักช้า
ค่าที่สูงเทียมพบได้บ่อยและมีความสำคัญ การรัดสายรัดแขนแน่นเกินไป การกำมือ การเจาะเลือดที่ทำได้ยาก การแตกของเม็ดเลือดแดงในตัวอย่าง หรือการส่งตรวจล่าช้า ล้วนทำให้โพแทสเซียมหลุดออกจากเซลล์ จำนวนเกล็ดเลือดหรือเม็ดเลือดขาวที่สูงมากทำให้ค่าในซีรัมสูงขึ้นแต่ไม่สูงขึ้นในพลาสมา ค่านี้อ่านร่วมกับโซเดียมและคลอไรด์ กับตัวชี้วัดการทำงานของไตอย่างครีอะตินินและ eGFR กับแมกนีเซียม ซึ่งการขาดแมกนีเซียมทำให้ภาวะโพแทสเซียมต่ำแก้ไขได้ยาก และกับสถานะกรด-ด่าง
ค่าอ้างอิงเป็นค่าทั่วไปสำหรับผู้ใหญ่ และขึ้นอยู่กับห้องปฏิบัติการ วิธีตรวจ อายุ และเพศ ใช้เพื่อการประเมินเบื้องต้น ไม่ใช่การวินิจฉัย — ควรปรึกษาผลกับแพทย์