คลอไรด์เป็นไอออนประจุลบหลักนอกเซลล์ และตามปกติจะเคลื่อนไหวไปตามโซเดียมอย่างใกล้ชิด คลอไรด์มีส่วนต่อออสโมลาลิตี ต่อการกระจายของสารน้ำ และต่อสมดุลกรด-ด่าง เนื่องจากมีการแลกเปลี่ยนกับไบคาร์บอเนต การตรวจคลอไรด์ทำขึ้นเป็นหลักเพื่อให้ภาพที่ได้จากอิเล็กโทรไลต์ตัวอื่นชัดเจนขึ้น มากกว่าจะอ่านโดยลำพัง
ยังไม่มีข้อมูลสำหรับตัวชี้วัดนี้
คลอไรด์ที่สูงขึ้นมักพบร่วมกับภาวะขาดน้ำที่มีการสูญเสียน้ำ และพบในภาวะเลือดเป็นกรดจากเมแทบอลิซึมที่มีการสูญเสียไบคาร์บอเนตทางลำไส้หรือทางไต หรือหลังการให้สารน้ำเกลือปริมาณมาก คลอไรด์ที่ลดลงมักเกิดตามหลังการอาเจียนเป็นเวลานานหรือการระบายสิ่งคัดหลั่งจากกระเพาะอาหาร การใช้ยาขับปัสสาวะ และโรคปอดเรื้อรังที่มีการคั่งของคาร์บอนไดออกไซด์ เนื่องจากคลอไรด์เคลื่อนไหวตามโซเดียม การเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกับโซเดียมมักบ่งชี้เรื่องสมดุลน้ำ ขณะที่การเปลี่ยนแปลงไปคนละทิศทางบ่งชี้ความผิดปกติของกรด-ด่าง การแปลผลเป็นเรื่องของแพทย์ ไม่ใช่ของตัวเลขเพียงลำพัง
ไขมันในเลือดหรือโปรตีนที่สูงมากอาจทำให้ความเข้มข้นที่วัดได้คลาดเคลื่อน และผลิตภัณฑ์ที่มีโบรไมด์รบกวนการตรวจบางวิธี การให้สารน้ำ การอาเจียน หรือยาขับปัสสาวะในวันที่เจาะเลือดทำให้ผลเปลี่ยนไป คลอไรด์อ่านร่วมกับโซเดียม โพแทสเซียม และไบคาร์บอเนต โดยส่วนใหญ่ผ่านค่าแอนไอออนแก็ป
ค่าอ้างอิงเป็นค่าทั่วไปสำหรับผู้ใหญ่ และขึ้นอยู่กับห้องปฏิบัติการ วิธีตรวจ อายุ และเพศ ใช้เพื่อการประเมินเบื้องต้น ไม่ใช่การวินิจฉัย — ควรปรึกษาผลกับแพทย์