Macrogol
Status dostępności na receptę ustala się w każdym kraju osobno — obowiązuje etykieta z Twojego kraju.
Wersja beta: sekcja dotycząca leków jest wciąż testowana i dane w niej mogą zawierać błędy. Nie opieraj się na niej przy podejmowaniu decyzji dotyczących własnego leczenia.
Makrogol, nazywany również glikolem polietylenowym, to obojętny polimer o długim łańcuchu, który nie wchłania się ani nie ulega fermentacji w przewodzie pokarmowym. Działa wyłącznie osmotycznie: wiąże cząsteczki wody i przenosi je do jelita grubego, dzięki czemu stolec zatrzymuje płyn, staje się bardziej miękki i łatwiejszy do wydalenia. Stosuje się go przy zaparciach i dobrze nadaje się do dłuższych kuracji.
Zwykły zakres dawkowania dla dorosłych, a nie oficjalna etykieta krajowa — dawka i sposób przyjmowania różnią się w zależności od kraju i produktu.
Zatwierdzone zastosowania różnią się w zależności od kraju — niektóre z nich mogą być poza wskazaniami lub niezatwierdzone w Twoim kraju.
Można go przyjmować o dowolnej porze w stosunku do posiłku, rozpuszcza się go i połyka z płynem; to wypijanie odpowiedniej ilości wody w ogóle warunkuje jego działanie, ponieważ bez wody, którą wiąże, lek nie robi nic. Ponieważ nie jest ani wchłaniany, ani rozkładany przez bakterie, wytwarza mniej gazów i wzdęć niż środki przeczyszczające ulegające fermentacji i zazwyczaj nie zaburza wchłaniania innych leków. Nadmierne lub przedłużone stosowanie może mimo to zmienić gospodarkę wodno-elektrolitową, a efekt pojawia się po dobie lub dłużej.
Należy zgłosić się do lekarza, jeśli zaparcie utrzymuje się mimo leczenia, jeśli występuje silny ból brzucha, wymioty lub całkowite zatrzymanie stolca i gazów, albo jeśli biegunka staje się na tyle nasilona, że powoduje osłabienie, zawroty głowy lub objawy odwodnienia.
Informacje referencyjne, nie porada medyczna. Omów każdą zmianę z lekarzem.