Fluoxetine
Status dostępności na receptę ustala się w każdym kraju osobno — obowiązuje etykieta z Twojego kraju.
Wersja beta: sekcja dotycząca leków jest wciąż testowana i dane w niej mogą zawierać błędy. Nie opieraj się na niej przy podejmowaniu decyzji dotyczących własnego leczenia.
Fluoksetyna jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny. Blokuje ona wchłanianie zwrotne serotoniny do zakończeń nerwowych, co zwiększa ilość serotoniny dostępnej w szczelinie synaptycznej i z czasem zmienia regulację nastroju i lęku. Tam, gdzie jest dopuszczona do obrotu, stosuje się ją w depresji oraz w zaburzeniach lękowych; w Japonii PMDA nigdy jej nie zatwierdziła i nie jest ona sprzedawana.
Zwykły zakres dawkowania dla dorosłych, a nie oficjalna etykieta krajowa — dawka i sposób przyjmowania różnią się w zależności od kraju i produktu.
Zatwierdzone zastosowania różnią się w zależności od kraju — niektóre z nich mogą być poza wskazaniami lub niezatwierdzone w Twoim kraju.
Można ją przyjmować z jedzeniem lub bez, a zwykle przyjmuje się ją rano, ponieważ zwykle działa aktywizująco i może zakłócać sen; w pierwszych tygodniach apetyt może wzrosnąć lub się zmniejszyć. Pełne działanie nie pojawia się natychmiast i narasta przez tygodnie, dlatego brak zmiany na wczesnym etapie nie jest oznaką niepowodzenia. Łączenie jej z innym lekiem przeciwdepresyjnym o działaniu serotoninergicznym, takim jak sertralina, albo z tryptanem takim jak sumatryptan, dokłada serotoninę do serotoniny; łączenie jej z ibuprofenem lub innymi lekami przeciwzapalnymi zwiększa ryzyko krwawienia z żołądka i krwawień o innej lokalizacji. Stężenie sodu we krwi może się obniżyć i dlatego warto je kontrolować.
Splątanie, wyraźna senność, ból głowy lub chwiejność mogą wskazywać na niskie stężenie sodu, a pobudzenie z gorączką, poceniem się, drżeniem lub przyspieszoną czynnością serca po dodaniu innego leku serotoninergicznego wymaga oceny tego samego dnia. Czarny stolec, wymioty z krwią lub niewyjaśnione siniaki przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzapalnych, a także każda chęć odstawienia leku, są powodem do zgłoszenia się do lekarza, a nie do samodzielnego wprowadzania zmian.
Informacje referencyjne, nie porada medyczna. Omów każdą zmianę z lekarzem.