Clindamycin
Status dostępności na receptę ustala się w każdym kraju osobno — obowiązuje etykieta z Twojego kraju.
Wersja beta: sekcja dotycząca leków jest wciąż testowana i dane w niej mogą zawierać błędy. Nie opieraj się na niej przy podejmowaniu decyzji dotyczących własnego leczenia.
Klindamycyna jest antybiotykiem z grupy linkozamidów. Wiąże się z rybosomem bakteryjnym i blokuje syntezę białek, co zatrzymuje namnażanie się wrażliwych bakterii. Stosowana jest w zakażeniach bakteryjnych, w tym w zakażeniach skóry i tkanek miękkich.
Zwykły zakres dawkowania dla dorosłych, a nie oficjalna etykieta krajowa — dawka i sposób przyjmowania różnią się w zależności od kraju i produktu.
Zatwierdzone zastosowania różnią się w zależności od kraju — niektóre z nich mogą być poza wskazaniami lub niezatwierdzone w Twoim kraju.
Lek połyka się w pozycji wyprostowanej, popijając dużą ilością wody, ponieważ kapsułka zatrzymana w przełyku może go podrażnić. Klindamycyna hamuje prawidłową florę jelitową równolegle z bakteriami docelowymi, dlatego probiotyki przyjmuje się zwykle z kilkugodzinnym odstępem, a nie jednocześnie z nią. Pełną kurację doprowadza się do końca zgodnie z zaleceniem, ponieważ wcześniejsze przerwanie pozostawia bakterie mniej wrażliwe. W trakcie leczenia mogą wzrosnąć enzymy wątrobowe, takie jak ALT, dlatego bywają one kontrolowane.
Ciężka, wodnista lub krwista biegunka, w trakcie kuracji albo w tygodniach po jej zakończeniu, jest klasycznym objawem zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykoterapią i stanowi powód do zgłoszenia się do lekarza, a nie do leczenia w domu. Zażółcenie skóry lub oczu, nasilony ból brzucha albo wysypka z obrzękiem również wymagają oceny lekarskiej.
Informacje referencyjne, nie porada medyczna. Omów każdą zmianę z lekarzem.