Kwas moczowy jest końcowym produktem rozpadu puryn, pochodzących zarówno z obrotu komórkowego, jak i z pożywienia. Większość opuszcza organizm przez nerki, więc stężenie we krwi odzwierciedla równowagę między tym, ile go powstaje, a ile jest wydalane. Informuje o metabolizmie puryn i ich obróbce nerkowej, a nie o samej filtracji nerkowej.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższony kwas moczowy najczęściej wynika z diety bogatej w puryny, alkoholu, otyłości lub zespołu metabolicznego, zmniejszonego wydalania nerkowego albo szybkiego obrotu komórkowego; stanowi biochemiczne tło dny moczanowej, choć u wielu osób z wysokimi wartościami nigdy nie dochodzi do napadu. Diuretyki i kwas acetylosalicylowy w małej dawce podnoszą go, natomiast losartan i leki obniżające stężenie moczanów obniżają. Wartości obniżone są rzadkie i najczęściej wiążą się z utratą cewkową w nerkach lub z niektórymi lekami. Interpretacja należy do lekarza, zwłaszcza gdy obecne są objawy stawowe.
Głodzenie, alkohol, obfity posiłek, odwodnienie i intensywny wysiłek przed pobraniem przesuwają wartość, a w trakcie ostrego napadu dny moczanowej może ona być zwodniczo prawidłowa. Odczytuje się go z kreatyniną i eGFR, aby ocenić, czy wydalanie jest upośledzone, oraz z markerami metabolicznymi, takimi jak glukoza i lipidy, zważywszy jak często występują one razem.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.