Przeciwciała anty-Tg są skierowane przeciwko białku, w którym tarczyca magazynuje hormon przed jego uwolnieniem. Stanowią drugi wskaźnik procesu immunologicznego w gruczole, a ponadto mają znaczenie jako kontrola zakłóceń przy oznaczaniu samej tyreoglobuliny po leczeniu raka tarczycy. Badanie nie mówi nic o tym, ile hormonu wytwarza gruczoł.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższone wartości występują w autoimmunologicznym zapaleniu tarczycy i w chorobie Gravesa-Basedowa, często wraz z przeciwciałami anty-TPO, a także u mniejszego odsetka osób z prawidłową czynnością tarczycy. Izolowany wynik dodatni bez przeciwciał anty-TPO jest mniej swoisty i częsty u osób, u których choroba tarczycy nigdy się nie rozwija. W obserwacji po raku tarczycy wykrywalne stężenie sygnalizuje przede wszystkim, że wyniki tyreoglobuliny mogą być fałszywie zaniżone. Każdy wynik dodatni interpretuje lekarz w kontekście pozostałych badań panelu.
Metody i wartości odcięcia znacznie różnią się między laboratoriami, dlatego wartości z różnych laboratoriów nie powinny być porównywane bezpośrednio, a suplementy biotyny mogą zniekształcić oznaczenie. Wynik jest stabilny w ciągu dnia i nie zależy od posiłków ani od leku na tarczycę przyjętego tego samego ranka. Odczytuje się go razem z przeciwciałami anty-TPO oraz z TSH i wolną T4, a w obserwacji po chorobie nowotworowej — zawsze w tej samej próbce co tyreoglobulinę.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.