Szerokość rozkładu objętości krwinek określa, jak bardzo krwinki czerwone różnią się wielkością w obrębie jednej próbki — jest to rozrzut wokół średniej objętości, a nie sama średnia. Jest miarą jednorodności i wskazuje, czy szpik wytwarza równomierną populację komórek, czy kilka populacji naraz.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższone wartości najczęściej pojawiają się wtedy, gdy krążą razem komórki w różnym wieku lub o różnej wielkości: wczesny niedobór żelaza, witaminy B12 lub kwasu foliowego, niedawna utrata krwi, powrót do zdrowia po leczeniu niedoboru, niedawne przetoczenie krwi albo trwająca hemoliza. Wartości zwykle nie bywają niskie w sposób istotny klinicznie, a prawidłowy rozrzut nie wyklucza niedokrwistości. Poszerzony rozrzut jest wskazówką, by poszukać przyczyny wraz z lekarzem, a nie wynikiem samodzielnym.
Przetoczenie krwi w ostatnich tygodniach, już rozpoczęte przyjmowanie żelaza lub witaminy B12 oraz długie przechowywanie próbki przed analizą — wszystko to przesuwa wynik. Największą wartość ma zestawienie ze średnią objętością krwinki (MCV), ponieważ poszerzony rozrzut przy małej średniej to typowy obraz istniejącego niedoboru żelaza, a poszerzony rozrzut przy dużej średniej wskazuje raczej na niedobór witaminy B12 lub kwasu foliowego; odczytuje się go także razem z hemoglobiną, hematokrytem i średnią masą hemoglobiny w krwince (MCH).
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.