FSH to druga gonadotropina przysadkowa, pobudzająca wzrost pęcherzyków i wytwarzanie estradiolu w jajniku oraz wspierająca komórki Sertolego, które podtrzymują wytwarzanie plemników w jądrze. Badanie odzwierciedla, jak silnie przysadka pobudza gonady. Mówi ono o osi rozrodczej, a nie o pojedynczym narządzie.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższone FSH najczęściej oznacza, że gonada odpowiada słabo, a ujemne sprzężenie zwrotne osłabło, jak w menopauzie, pierwotnej niewydolności jajników albo przy upośledzonej spermatogenezie i pierwotnej niewydolności jąder. Obniżone FSH częściej wskazuje na niedostateczne sygnalizowanie ze strony podwzgórza lub przysadki, spotykane przy chorobach przysadki, wysokiej prolaktynie, znacznej utracie masy ciała, treningu wytrzymałościowym lub przyjmowaniu steroidów płciowych z zewnątrz. Ponieważ sprzężenie zwrotne zwykle przesuwa je przeciwnie do własnej produkcji gonad, jest ono informatywne głównie obok hormonu płciowego oznaczonego w tym samym czasie, co pozwala odróżnić wysoką gonadotropinę przy niskim steroidzie od obrazu, w którym oba są niskie. Pojedyncza wartość poza zakresem wymaga powtórzenia badania i odczytania przez lekarza.
U kobiet wynik daje się zinterpretować tylko wraz z dniem cyklu, a próbkę pobiera się zwyczajowo we wczesnej fazie folikularnej; po menopauzie wartość gwałtownie rośnie. Antykoncepcja hormonalna, niedawna choroba i suplementy biotyny przyjęte krótko przed pobraniem mogą zniekształcić wynik. Odczytuje się go razem z LH oraz z estradiolem lub testosteronem, a gdy obie gonadotropiny są niskie — także z prolaktyną.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.