Foliany, naturalna postać witaminy dostarczanej także jako kwas foliowy, pochodzą z zielonych warzyw, roślin strączkowych i wzbogacanych produktów zbożowych i wchłaniają się w górnym odcinku jelita cienkiego. Są niezbędne do syntezy DNA i podziałów komórkowych, dlatego zależą od nich tkanki szybko się odnawiające — przede wszystkim szpik kostny — a ponadto zasilają szlak usuwający homocysteinę. Stężenie folianów w surowicy oznacza się głównie w diagnostyce niedokrwistości z dużymi krwinkami czerwonymi.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Niskie wartości najczęściej odzwierciedlają dietę ubogą w świeże warzywa, nadużywanie alkoholu, zaburzenia wchłaniania w przebiegu celiakii lub zwiększone zapotrzebowanie w ciąży; niektóre leki, w tym metotreksat i trimetoprim, zaburzają metabolizm folianów. Wartości wyższe od zwykle spotykanych zazwyczaj wynikają z suplementów lub żywności wzbogacanej i same w sobie mają niewielkie znaczenie, choć mogą maskować ukryty problem z witaminą B12. Pojedynczy niski wynik jest wskazaniem do powtórzenia badania oraz omówienia diety i przyjmowanych leków z lekarzem.
Stężenie folianów w surowicy szybko reaguje na ostatnie posiłki i na suplement przyjęty dzień wcześniej, więc może wyglądać prawidłowo mimo wyczerpanych zapasów; foliany w krwinkach czerwonych odzwierciedlają obraz długoterminowy. Alkohol je obniża, a hemoliza próbki fałszywie je zawyża, ponieważ krwinki czerwone są bogate w foliany. Razem oznacza się witaminę B12, ponieważ oba niedobory dają identyczny obraz szpiku, a homocysteina rośnie przy niedoborze któregokolwiek z nich.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.