Fibrynogen to białko osocza wytwarzane przez wątrobę jako końcowy substrat krzepnięcia, przekształcane w fibrynę tworzącą sam skrzep. Jest również białkiem ostrej fazy, więc jego stężenie rośnie w ramach ogólnej odpowiedzi zapalnej. Wynik mówi zatem zarówno o zdolności krzepnięcia, jak i o wątrobie, która go wytwarza.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Wyższe wartości najczęściej odzwierciedlają toczący się stan zapalny, zakażenie, uszkodzenie tkanek, ciążę lub palenie tytoniu, a utrzymujące się wysokie wartości traktuje się także jako marker ryzyka sercowo-naczyniowego. Niższe wartości najczęściej wskazują na zmniejszone wytwarzanie w zaawansowanej chorobie wątroby, na zużycie podczas masywnego krwawienia lub rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego albo na rzadki wrodzony niedobór. Odchylenie w każdym z tych kierunków jest wynikiem, który należy powtórzyć i przedstawić lekarzowi, a nie rozpoznaniem.
Próbka wymaga prawidłowo wypełnionej probówki z cytrynianem, ponieważ probówka niedopełniona lub ze skrzepem zniekształca wynik; niedawny stan zapalny, ciąża, doustne środki antykoncepcyjne oraz leczenie przeciwkrzepliwe lub trombolityczne — wszystko to go przesuwa. Odczytuje się go razem z białkiem C-reaktywnym i odczynem Biernackiego (OB), gdy pytanie dotyczy stanu zapalnego, oraz razem z czasami krzepnięcia i liczbą płytek krwi, gdy pytanie dotyczy krwawienia.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.