Fosfataza zasadowa to enzym obecny w wielu tkankach, najobficiej w drogach żółciowych wątroby i w komórkach kościotwórczych. Stężenie we krwi odzwierciedla łączny wyrzut z tych dwóch źródeł, z mniejszym udziałem jelita, a w ciąży — łożyska. Świadczy jednocześnie o odpływie żółci i o obrocie kostnym, dlatego nigdy nie odczytuje się jej samodzielnie.
Brak jeszcze wyników dla tego markera.
Podwyższone wartości najczęściej wynikają albo z utrudnionego odpływu żółci, czy to wewnątrz wątroby, czy w większych przewodach, albo ze zwiększonej aktywności kości, jak przy gojących się złamaniach, niedoborze witaminy D lub w chorobie Pageta. Umiarkowany wzrost jest normą w ciąży, a wyraźne wzrosty są normą u dzieci i młodzieży, u których kości rosną. Niskie wartości są rzadkie i mogą towarzyszyć niedoczynności tarczycy, niedoborowi cynku lub rzadkiemu wrodzonemu niedoborowi enzymu. Wynik poza zakresem jest punktem wyjścia do ustalenia przez lekarza, z której tkanki pochodzi.
Tłusty posiłek krótko przed pobraniem może podnieść wynik, dlatego badanie wykonuje się zwykle na czczo, a na wartość wyjściową wpływają zarówno grupa krwi, jak i wiek. Źródło rozróżnia się, patrząc na GGTP, które rośnie przy postaci wątrobowej, ale nie przy kostnej; przy rozważaniu problemu z drogami żółciowymi interpretuje się ją obok bilirubiny, ALT i AST.
Zakresy referencyjne to ogólne wartości dla dorosłych i zależą od laboratorium, metody badania, wieku i płci. Mają charakter orientacyjny, nie diagnostyczny — wyniki omów z lekarzem.