Transferrine is het plasma-eiwit dat ijzer bindt en het naar het beenmerg, de lever en andere weefsels brengt. Meting ervan toont de capaciteit van dat transportsysteem rechtstreeks, waar de totale ijzerbindingscapaciteit hetzelfde indirect afleidt. Het wordt in de lever aangemaakt en weerspiegelt daarmee ook de synthetische leverfunctie en de algemene voedingstoestand.
Nog geen resultaten voor deze marker.
Verhoogd transferrine is meestal een reactie op ijzertekort en wordt ook gezien bij zwangerschap en bij oestrogeenhoudende medicatie. Verlaagd transferrine wijst het vaakst op chronische ontsteking, infectie, leverziekte, eiwitverlies via de nier of de darm, of ondervoeding, omdat het een negatief acutefase-eiwit is en daalt wanneer er ontsteking aanwezig is. Beide richtingen beschrijven aanbod en vraag bij het ijzertransport en zijn op zichzelf geen diagnose. Eén enkele onverwachte waarde is reden om de bepaling te herhalen en het panel aan een arts voor te leggen.
Ontsteking, ongeacht de oorzaak, verlaagt het onafhankelijk van de ijzerstatus, terwijl zwangerschap, anticonceptiva en hormoontherapie het verhogen, zodat het tijdstip ten opzichte van een ziekte zwaarder weegt dan het tijdstip van de dag. Het wordt geïnterpreteerd met serumijzer en ferritine, en het meest zinvol via de transferrineverzadiging, die transferrine combineert met het circulerende ijzer; de totale ijzerbindingscapaciteit meet in wezen dezelfde eiwitpool en beide worden niet als onafhankelijke bevindingen gelezen.
Referentiewaarden zijn algemene waarden voor volwassenen en hangen af van laboratorium, testmethode, leeftijd en geslacht. Bedoeld ter oriëntatie, niet als diagnose — bespreek de resultaten met uw arts.