Testosteron is het belangrijkste androgeen, dat voornamelijk in de testes wordt gemaakt en in kleinere hoeveelheden in de eierstokken en de bijnierschors. De gebruikelijke bepaling geeft het totale testosteron weer, dat wil zeggen de aan transporteiwitten gebonden fractie en de kleine vrije fractie samen. De uitslag zegt iets over de gonadale as en indirect over de hypofysaire signalen die deze aansturen.
Nog geen resultaten voor deze marker.
Verlaagde waarden bij mannen gaan het vaakst samen met testiculair falen, met onderdrukking op hypofysair of hypothalaam niveau, met obesitas, met chronische ziekte en met gebruik van opioïden of glucocorticoïden, en ze dalen doorgaans met de leeftijd. Verhoogde waarden bij vrouwen wijzen het vaakst op het polycysteus-ovariumsyndroom of op een androgeenbron in de bijnier; bij mannen weerspiegelen verhoogde uitslagen meestal exogeen testosteron. Omdat de spiegel van de transporteiwitten het totaal verschuift los van wat de weefsels werkelijk zien, is een uitslag dicht bij een van beide grenzen een reden om de bepaling te herhalen en ermee naar een arts te gaan, en geen conclusie.
De afgifte volgt een dagritme met een piek in de ochtend, zodat het monster normaal gesproken in de vroege ochtend en nuchter wordt afgenomen; acute ziekte, slecht slapen en zware inspanning de dag ervoor verlagen de waarde alle tijdelijk. Totaal testosteron wordt gelezen naast SHBG, dat bepaalt hoeveel ervan gebonden is, en naast LH en FSH, die een testiculaire oorzaak van een hypofysaire onderscheiden. Estradiol en prolactine worden toegevoegd wanneer het beeld wijst op aromatisering of op een hypofysair proces.
Referentiewaarden zijn algemene waarden voor volwassenen en hangen af van laboratorium, testmethode, leeftijd en geslacht. Bedoeld ter oriëntatie, niet als diagnose — bespreek de resultaten met uw arts.