Lipoproteïne(a) meet een specifiek cholesteroldragend deeltje dat op LDL lijkt, maar dat daarnaast een extra eiwit draagt, apolipoproteïne(a), dat eraan gebonden is. De concentratie wordt grotendeels bepaald door erfelijkheid en blijft gedurende het leven vrij stabiel, waardoor het een erfelijke component van cardiovasculair risico weergeeft en niet de huidige voeding of leefstijl. Meestal wordt het eenmalig bepaald, om het uitgangsrisico van een persoon naast de rest van het lipidenbeeld te plaatsen.
Nog geen resultaten voor deze marker.
Verhoogde waarden weerspiegelen meestal de erfelijke variant die meer van dit deeltje aanmaakt, en houden op populatieniveau verband met vroegere atherosclerotische ziekte van de kransslagaders en met vernauwing van de aortaklep. De waarden kunnen ook oplopen bij nierziekte, bij een traag werkende schildklier en na de menopauze. Lage waarden hebben geen erkende betekenis voor de gezondheid en worden niet als bevinding beschouwd. Een verhoogde uitslag beschrijft langetermijnrisico, geen gebeurtenis die gaande is, en hoort thuis in een gesprek met een arts over het totale risicobeeld.
De concentratie reageert nauwelijks op nuchter zijn, tijdstip van de dag of een recente maaltijd, maar een actuele ontstekingsziekte of infectie kan de waarde tijdelijk verhogen, waardoor het de moeite waard is een hoge uitslag tijdens ziekte te herhalen zodra het herstel volledig is. Bepalingen verschillen in de vraag of ze massa dan wel deeltjesaantal rapporteren, waardoor uitslagen van verschillende laboratoria moeilijk direct te vergelijken zijn. De uitslag wordt gelezen naast LDL-cholesterol, non-HDL-cholesterol en apolipoproteïne B, omdat die de belasting met atherogene deeltjes beschrijven waar dit deeltje bovenop komt.
Referentiewaarden zijn algemene waarden voor volwassenen en hangen af van laboratorium, testmethode, leeftijd en geslacht. Bedoeld ter oriëntatie, niet als diagnose — bespreek de resultaten met uw arts.