Cystatine C is een klein eiwit dat door vrijwel alle kernhoudende cellen in een constant tempo wordt aangemaakt en vrijwel volledig door de nieren wordt geklaard. De concentratie in het bloed weerspiegelt hoe goed de glomeruli filteren, waardoor het dient als maat voor de filtratiefunctie van de nieren. Anders dan creatinine hangt het weinig af van de spiermassa, wat het bruikbaar maakt wanneer creatinine moeilijk te interpreteren is.
Nog geen resultaten voor deze marker.
Verhoogde waarden wijzen meestal op een verminderde glomerulaire filtratie, hetzij door acute nierschade, hetzij door chronische nierschade; ze kunnen ook voorkomen bij een te snel werkende schildklier en bij gebruik van corticosteroïden. Verlaagde waarden komen minder vaak voor en hebben op zichzelf weinig betekenis, al kan een te traag werkende schildklier de uitslag omlaag verschuiven. Cystatine C verandert doorgaans eerder dan creatinine wanneer de filtratie begint af te nemen. Eén uitslag buiten het referentiebereik is een reden om de bepaling te herhalen en die met een arts te bespreken, en op zichzelf geen conclusie.
De schildklierstatus, systemische corticosteroïden, roken, obesitas en een lopende ontsteking kunnen de waarde verschuiven los van de nierfunctie, en de bepalingsmethoden verschillen per laboratorium, waardoor een herhaalbepaling het best in hetzelfde laboratorium wordt gedaan. De uitslag wordt gelezen naast creatinine, ureum en eGFR, omdat de eGFR vaak wordt berekend uit cystatine C alleen of uit cystatine C samen met creatinine. Urinezuur zegt meer over de purinestofwisseling en jicht en houdt hier maar losjes verband mee.
Referentiewaarden zijn algemene waarden voor volwassenen en hangen af van laboratorium, testmethode, leeftijd en geslacht. Bedoeld ter oriëntatie, niet als diagnose — bespreek de resultaten met uw arts.