Direct bilirubine is de fractie die de lever al met glucuronzuur heeft geconjugeerd en heeft voorbereid op uitscheiding in de gal, gemeten als het deel dat reageert zonder toegevoegde versneller. Omdat de conjugatie binnen de levercel plaatsvindt en de uitscheiding via de galwegen verloopt, geeft deze fractie informatie over het traject van de route dat na de opname komt. Aftrekken van het totaal levert de ongeconjugeerde fractie op, en de verhouding tussen beide draagt het grootste deel van het interpretatieve gewicht.
Nog geen resultaten voor deze marker.
Een verhoogde directe fractie wijst het vaakst op een verstoorde uitscheiding: obstructie ergens in de galwegen, cholestase binnen de lever, of hepatocellulaire ziekte die ernstig genoeg is om de galsecretie te verstoren. Wanneer het totaal verhoogd is maar de directe fractie niet, verschuift de aandacht juist naar afbraak van rode bloedcellen of naar erfelijke conjugatievarianten. Lage waarden zijn niet opmerkelijk en worden op zichzelf niet geïnterpreteerd. Elk verhoogd resultaat wordt opgevolgd met een herhaalde bepaling en een beoordeling door een arts, en niet gelezen als een diagnose.
Het getal wordt rechtstreeks gemeten en niet berekend uit het totaal, maar gehemolyseerde of aan licht blootgestelde monsters maken het onbetrouwbaar; de bepalingsmethoden verschillen genoeg dat resultaten van verschillende laboratoria niet altijd uitwisselbaar zijn. Het wordt gelezen samen met totaal bilirubine, waaruit de ongeconjugeerde fractie wordt berekend, en met alkalische fosfatase en GGT, die op cholestase wijzen, terwijl ALT en AST op schade aan hepatocyten duiden.
Referentiewaarden zijn algemene waarden voor volwassenen en hangen af van laboratorium, testmethode, leeftijd en geslacht. Bedoeld ter oriëntatie, niet als diagnose — bespreek de resultaten met uw arts.