Мочната киселина е краен производ од разградбата на пурините, а пурините потекнуваат и од обновувањето на клетките и од храната. Најголемиот дел од неа го напушта телото преку бубрезите, па нивото во крвта ја одразува рамнотежата меѓу тоа колку се создава и колку се излачува. Таа говори за метаболизмот на пурините и за бубрежното ракување со неа, а не само за бубрежната филтрација.
Сè уште нема резултати за овој маркер.
Покачената мочна киселина најчесто следи по исхрана богата со пурини, алкохол, дебелина или метаболен синдром, намалено бубрежно излачување или брзо обновување на клетките; таа е биохемиската подлога на гихтот, иако кај многу луѓе со високи вредности никогаш не се јавува напад. Диуретиците и аспиринот во ниска доза ја покачуваат, додека лозартанот и лековите што го намалуваат уратот ја спуштаат. Намалените вредности се невообичаени и најчесто се поврзуваат со губење преку бубрежните тубули или со одредени лекови. Толкувањето му припаѓа на лекар, особено кога постојат зглобни симптоми.
Гладувањето, алкохолот, обилниот оброк, дехидрацијата и интензивната физичка активност пред вадењето крв ја поместуваат вредноста, а за време на акутен напад на гихт таа може да биде измамливо нормална. Се чита со креатининот и eGFR за да се процени дали излачувањето е нарушено, и со метаболните маркери како гликозата и липидите, со оглед на тоа колку често одат заедно.
Референтните вредности се општи вредности за возрасни и зависат од лабораторијата, тестот, возраста и полот. За ориентација, не за дијагноза — разговарајте за резултатите со вашиот лекар.