Хемоглобинот е протеинот што содржи железо во внатрешноста на еритроцитите и го врзува кислородот во белите дробови, а го ослободува во ткивата. Измерената вредност е концентрацијата на тој протеин во целосна крв, па затоа таа зборува за способноста на крвта да пренесува кислород, а не за некој поединечен орган. Тоа е централниот број на комплетната крвна слика и вообичаената појдовна точка кога се разгледува анемија.
Сè уште нема резултати за овој маркер.
Намалениот хемоглобин најчесто одразува анемија, која самата има многу извори: недостиг на железо, витамин B12 или фолати, губење крв кое може да биде бавно и незабележано, хронично воспаление или бубрежно заболување, како и разредување во текот на бременоста. Покачените вредности најчесто следуваат по дехидрација, која ја концентрира крвта, а се среќаваат и при пушење, живот на голема надморска височина, хронична белодробна болест или, поретко, при нарушување на коскената срцевина со прекумерно создавање на еритроцити. Ниту едната ниту другата насока сама по себе не именува причина. Единечен резултат надвор од опсегот е причина тестот да се повтори и да се разговара со лекар, а не дијагноза.
Состојбата на хидрација е главното краткорочно изобличување: губењето течности ја покачува вредноста, а вишокот течности ја намалува, а лежењето извесно време пред вадењето крв може малку да ја помести надолу. Пушењето и надморската височина ја покачуваат хронично, а долготрајната употреба на нестероидни антиинфламаторни лекови како ибупрофен, напроксен или ацетилсалицилна киселина, или на антиагрегациски лекови како клопидогрел, може да ја намали преку губење крв од гастроинтестиналниот тракт. Се чита заедно со хематокритот и бројот на еритроцити, а пред сè со MCV, MCH и RDW, кои го класифицираат типот на анемија; обично следуваат феритин и испитувања на железото.
Референтните вредности се општи вредности за возрасни и зависат од лабораторијата, тестот, возраста и полот. За ориентација, не за дијагноза — разговарајте за резултатите со вашиот лекар.