Chlorid ass dat wichtegst negativ gelueden Ion ausserhalb vun den Zellen a follegt normalerweis dem Natrium enk. Et dréit zur Osmolalitéit, zur Verdeelung vun de Flëssegkeeten an zum Säure-Basen-Gläichgewiicht bäi, well et sech géint Bikarbonat austauscht. Et gëtt haaptsächlech gemooss, fir d'Bild ze verfeineren, dat déi aner Elektrolyte ginn, an net fir sech eleng.
Nach keng Miessungen fir dëse Marker.
En erhéichte Chloridwäert geet meeschtens mat enger Dehydratatioun mat Waasserverloscht anhier a kënnt bei enger metabolescher Azidose vir, wou Bikarbonat iwwer den Daarm oder d'Nieren verluer geet, oder no groussen Onmengte Kachsalzléisung. En erofgesate Chloridwäert follegt meeschtens op laangdauerend Erbriechen oder eng Magendrainage, op d'Huele vun Diuretika an op eng chronesch Longekrankheet mat Retentioun vu Kuelendioxid. Well d'Chlorid dem Natrium follegt, weisen Ännerungen an déi selwecht Richtung wéi d'Natrium normalerweis op de Waasserhaushalt hin, wärend eng ofwäichend Beweegung op eng Stéierung vum Säure-Basen-Gläichgewiicht hiweist. D'Interpretatioun ass Saach vun engem Dokter an net vun der Zuel eleng.
Ganz héich Bluttfetter oder Eiwäiss kënnen déi gemoosse Konzentratioun verfälschen, a bromidhalteg Preparater stéieren e puer Testmethoden. Kierzlech Infusiounen, Erbriechen oder Diuretika um Dag vun der Ofhuelung verréckelen d'Resultat. Chlorid gëtt zesumme mam Natrium, mam Kalium a mam Bikarbonat gelies, meeschtens iwwer d'Anionelück.
D'Referenzwäerter si allgemeng Wäerter fir Erwuessener a hänken vum Labo, Test, Alter a Geschlecht of. Nëmme fir Orientéierung, keng Diagnos — schwätzt iwwer d'Resultater mat Ärem Dokter.