ტრიგლიცერიდები ორგანიზმში ცხიმის შენახვის ძირითადი ფორმაა და მოძრაობს ლიპოპროტეინების შემადგენლობაში, რომლებიც ენერგიას ნაწლავიდან და ღვიძლიდან ქსოვილებამდე ატარებენ. ანალიზი ასახავს ცხიმის დამუშავებას და მჭიდროდაა დაკავშირებული ნახშირწყლების მეტაბოლიზმთან და ინსულინის მოქმედებასთან. ლიპიდურ პროფილში ის მეტაბოლურ მდგომარეობაზე იმდენადვე მეტყველებს, რამდენადაც გულ-სისხლძარღვთა რისკზე.
ამ მარკერისთვის ჯერ არ არის მონაცემები.
ტრიგლიცერიდების მომატება ყველაზე ხშირად ახლახან მიღებული საკვების ან ალკოჰოლის შემდეგ შეინიშნება, აგრეთვე სიმსუქნის, ინსულინრეზისტენტობის, ცუდად კონტროლირებადი შაქრიანი დიაბეტის, ჰიპოთირეოზის, თირკმლისა და ღვიძლის დაავადებების და ზოგიერთი მემკვიდრეობითი ლიპიდური დარღვევის დროს; მკვეთრად მაღალი მნიშვნელობები ასევე პანკრეატიტთან დაკავშირებულ შეშფოთებას იწვევს. დაბალი მნიშვნელობები უფრო იშვიათად არის მნიშვნელოვანი და შეიძლება ახლდეს არასრულფასოვან კვებას, მალაბსორბციას ან ფარისებრი ჯირკვლის მომატებულ ფუნქციას. რადგან დღიდან დღემდე რყევები ფართოა, ნორმიდან გადახრილი შედეგი ჩვეულებრივ განმეორებით ნიმუშზე დასტურდება, სანამ ექიმთან ერთად რაიმე დასკვნა გაკეთდება.
აქ უზმოობას სხვა ლიპიდებთან შედარებით მეტი მნიშვნელობა აქვს, ხოლო ალკოჰოლი, მწვავე დაავადება და ორსულობა შედეგს ზრდის; ცნობილია, რომ რიგი მედიკამენტები, მათ შორის ბეტა-ბლოკერები, ზოგიერთი ანტიფსიქოტიკი და ესტროგენის შემცველი პრეპარატები, მასზე გავლენას ახდენს, ფიბრატები კი მის შესამცირებლად ინიშნება. მაღალი ტრიგლიცერიდები ასევე არასანდოს ხდის გამოთვლილ LDL ქოლესტერინს, ამიტომ შედეგი იკითხება საერთო და HDL ქოლესტერინთან, არა-HDL ქოლესტერინთან და აპოლიპოპროტეინ B-სთან ერთად, ხოლო როცა მეტაბოლური მიზეზები განიხილება — გლუკოზასთან ან HbA1c-თან ერთად.
საცნობარო დიაპაზონები ზოგადი მოზრდილთა მაჩვენებლებია და დამოკიდებულია ლაბორატორიაზე, ანალიზის მეთოდზე, ასაკსა და სქესზე. მხოლოდ ორიენტირისთვის, არა დიაგნოზისთვის — შედეგები განიხილეთ ექიმთან.