საერთო ცილა აჯამებს ალბუმინსა და პლაზმაში მოცირკულირე ყველა გლობულინს, ამიტომ ის ერთად მოიცავს სატრანსპორტო ცილებს, შედედების ფაქტორებს, კომპლემენტსა და ანტისხეულებს. ის ასახავს ბალანსს ერთი მხრივ წარმოებას, ძირითადად ღვიძლისა და იმუნური უჯრედების მიერ, და მეორე მხრივ თირკმლებით ან ნაწლავით დაკარგვას შორის. ცალკე აღებული ის უხეში მაჩვენებელია და სასარგებლოა ძირითადად როგორც მნიშვნელი, საიდანაც გამოითვლება გლობულინების ფრაქცია.
ამ მარკერისთვის ჯერ არ არის მონაცემები.
მომატებული მაჩვენებლები ყველაზე ხშირად ასახავს დეჰიდრატაციას ან იმუნოგლობულინების მდგრად მატებას, ქრონიკული ინფექციის, ქრონიკული ანთების ან პლაზმური უჯრედების დარღვევის გამო. დაქვეითებული მაჩვენებლები ყველაზე ხშირად მიუთითებს ღვიძლის დაავადებისას სინთეზის შემცირებაზე, ცილის დაკარგვაზე თირკმლებით ან ნაწლავით, არასრულფასოვან კვებაზე ან მალაბსორბციაზე. რადგან ალბუმინის დაქვეითება შეიძლება გლობულინების მატებით შეინიღბოს და პირიქით, საერთო მაჩვენებელი ცალკე აღებული იშვიათად იძლევა საბოლოო დასკვნას და ნებისმიერი მდგრადი ცვლილების გამეორება და ექიმთან განხილვა ღირს.
ჰიდრატაცია, სისხლის აღებამდე ხანგრძლივი დგომა და მჭიდროდ ან დიდხანს დადებული ლახტი ცვლის შედეგს პლაზმის შესქელების ხარჯზე, ორსულობისას კი ის იკლებს. ის ჯერ ალბუმინთან ერთად განიმარტება, რომელიც ორ ფრაქციას გამოყოფს, შემდეგ კი ბილირუბინთან, ALT-თან, AST-თან, GGT-სა და ტუტე ფოსფატაზასთან ერთად, როცა საკითხი ღვიძლს ეხება. სემაგლუტიდის ფონზე ის ზოგჯერ კონტროლდება, რადგან წონის კლების დროს შემცირებულმა მიღებამ შეიძლება ცილოვანი სტატუსი დააქვეითოს.
საცნობარო დიაპაზონები ზოგადი მოზრდილთა მაჩვენებლებია და დამოკიდებულია ლაბორატორიაზე, ანალიზის მეთოდზე, ასაკსა და სქესზე. მხოლოდ ორიენტირისთვის, არა დიაგნოზისთვის — შედეგები განიხილეთ ექიმთან.