ფოსფორი ზომავს შრატში არაორგანულ ფოსფატს — ძვალში კალციუმის მინერალურ პარტნიორს და ატფ-ის, უჯრედის მემბრანებისა და ნუკლეინის მჟავების შემადგენელს. მისი დონე განისაზღვრება საკვებით მიღებით, ნაწლავში შეწოვითა და თირკმლისმიერი გამოყოფით, პარათჰორმონისა და ვიტამინი D-ის კონტროლის ქვეშ. ის ძირითადად თირკმლის ფუნქციასა და ძვლის მინერალურ ცვლაზე მეტყველებს.
ამ მარკერისთვის ჯერ არ არის მონაცემები.
მომატებული ფოსფორი ყველაზე ხშირად ასახავს თირკმლისმიერი კლირენსის შემცირებას, ასევე პარათირეოიდული ქსოვილის დაქვეითებულ აქტივობას, ვიტამინი D-ის სიჭარბეს ან უჯრედების მასშტაბურ დაშლას, რომელიც უჯრედშიდა მარაგებს ათავისუფლებს. დაქვეითებული მაჩვენებლები ყველაზე ხშირად მოსდევს პარათირეოიდული ქსოვილის მომატებულ აქტივობას, ვიტამინი D-ის დეფიციტს, მალაბსორბციას, ალკოჰოლის ქრონიკულ მოხმარებას, შიმშილის შემდეგ კვების აღდგენას ან ფოსფატის დამაკავშირებელ ანტაციდებს. ეს დიაგნოზზე კი არა, გამოსაკვლევ მიმართულებებზე მიუთითებს, ხოლო შემდეგ რა უნდა შემოწმდეს, ექიმი წყვეტს.
ფოსფორი ეცემა ჭამის შემდეგ და ნახშირწყლებით ან ინსულინით გამოწვეული უჯრედებში გადანაცვლების შემდეგ, ასევე ახასიათებს მსუბუქი დღიური რიტმი, ამიტომ სასურველია დილის ნიმუში უზმოზე. ჰემოლიზი მას ცრუდ ზრდის. ის იკითხება კალციუმთან, მაგნიუმთან, ტუტე ფოსფატაზასთან, ვიტამინი D-სთან, პარათჰორმონთან და თირკმლის ფუნქციასთან ერთად და არა ნატრიუმ-კალიუმ-ქლორიდების ჯგუფთან, რომელიც მასთან ერთსა და იმავე პანელშია.
საცნობარო დიაპაზონები ზოგადი მოზრდილთა მაჩვენებლებია და დამოკიდებულია ლაბორატორიაზე, ანალიზის მეთოდზე, ასაკსა და სქესზე. მხოლოდ ორიენტირისთვის, არა დიაგნოზისთვის — შედეგები განიხილეთ ექიმთან.