LH ჰიპოფიზიდან გამოიყოფა და გონადებს სასქესო სტეროიდების წარმოქმნისკენ უბიძგებს: სათესლე ჯირკვლის ლეიდიგის უჯრედებში — ტესტოსტერონის, ქალებში კი ციკლის შუა პერიოდის მკვეთრი აწევა ოვულაციას იწვევს და ყვითელ სხეულს ინარჩუნებს. ტესტი ასახავს რეპროდუქციული ღერძის ჰიპოფიზურ ბოლოს. ის იკითხება როგორც მმართველი სიგნალი და არა როგორც ჰორმონი, რომელსაც ქსოვილებზე პირდაპირი მოქმედება აქვს.
ამ მარკერისთვის ჯერ არ არის მონაცემები.
მომატებული LH ყველაზე ხშირად გონადების შემცირებულ პროდუქციაზე მიუთითებს, როცა ჰიპოფიზი კომპენსაციას ახდენს — როგორც პირველადი სათესლე უკმარისობის, საკვერცხეების უკმარისობის ან მენოპაუზის დროს; ქალებში FSH-თან მუდმივად მომატებული თანაფარდობა პოლიკისტოზური საკვერცხეების სინდრომის დროსაც გვხვდება. დაქვეითებული LH უფრო ხშირად მიანიშნებს, რომ ჰიპოფიზი ან ჰიპოთალამუსი საკმარის სიგნალს არ იძლევა; ეს ხდება ჰიპოფიზის დაავადების, მაღალი პროლაქტინის, ავადმყოფობის, ინტენსიური ვარჯიშის, წონის კლების ან ეგზოგენური ტესტოსტერონის დროს. ერთი და იგივე მნიშვნელობა შეიძლება იყოს ნორმალური ან აშკარად პათოლოგიური იმის მიხედვით, თუ რომელი სასქესო ჰორმონია მასთან ერთად გაზომილი. ინტერპრეტაცია ექიმის საქმეა და ერთი შედეგი იშვიათად არის საკმარისი.
LH იმპულსურად გამოიყოფა, ამიტომ ზედიზედ აღებული ნიმუშები ერთმანეთისგან განსხვავდება, ქალებში კი შედეგი უაზროა ციკლის დღის მითითების გარეშე, რადგან ოვულაციური აწევა საბაზისო დონეს მრავალჯერ აღემატება. სტრესი, მწვავე ავადმყოფობა და ჰორმონული კონტრაცეფცია მას ცვლის. ის იკითხება FSH-თან და ტესტოსტერონთან ან ესტრადიოლთან ერთად, ხოლო როცა ორივე გონადოტროპინი დაბალია — პროლაქტინთან ერთად.
საცნობარო დიაპაზონები ზოგადი მოზრდილთა მაჩვენებლებია და დამოკიდებულია ლაბორატორიაზე, ანალიზის მეთოდზე, ასაკსა და სქესზე. მხოლოდ ორიენტირისთვის, არა დიაგნოზისთვის — შედეგები განიხილეთ ექიმთან.