HOMA-IR არ არის გაზომილი ნივთიერება, არამედ ინდექსია, რომელიც ერთი და იმავე სისხლის აღებიდან მიღებული უზმოზე გლუკოზისა და უზმოზე ინსულინის მიხედვით გამოითვლება. ის აფასებს, რამდენად დიდი ინსულინრეზისტენტობა აქვს ორგანიზმს — რამდენად ძლიერ უწევს პანკრეასს მუშაობა, რომ უზმოზე გლუკოზა სტაბილურად შეინარჩუნოს. ის აღწერს ნახშირწყლების მეტაბოლიზმის ღვიძლისეულ, უზმოობის მხარეს.
ამ მარკერისთვის ჯერ არ არის მონაცემები.
ინდექსის მომატება ყველაზე ხშირად ინსულინრეზისტენტობაზე მიუთითებს და ხშირად გვხვდება ცენტრალური სიმსუქნის, მეტაბოლური სინდრომის, ღვიძლის ცხიმოვანი დაავადებისა და პოლიკისტოზური საკვერცხის სინდრომის დროს, ხშირად წლებით ადრე, ვიდრე თავად გლუკოზა ზემოთ წაინაცვლებს. დაბალი ან ძალიან დაბალი მნიშვნელობები ჩვეულებრივ ინსულინისადმი კარგ მგრძნობელობას ასახავს, თუმცა შეიძლება მაშინაც გამოჩნდეს, როცა ინსულინის სეკრეცია იშლება — ასეთ შემთხვევაში გლუკოზა უკვე აღარ არის ნორმალური. ინდექსი სკრინინგული შეფასებაა და არა რეზისტენტობის გაზომვა, და ცუდად მუშაობს მას შემდეგ, რაც ბეტა-უჯრედების ფუნქცია მნიშვნელოვნადაა დაკარგული. ერთჯერადად მომატებული შედეგი სისხლის განმეორებით აღებასა და ექიმთან საუბარს საჭიროებს.
რადგან ის ორივე შემავალ მაჩვენებელს იმემკვიდრეობს, ყველაფერი, რაც უზმოზე ინსულინს ან უზმოზე გლუკოზას არღვევს — დარღვეული უზმოობა, მწვავე ავადმყოფობა, ცოტა ხნის წინ შესრულებული მძიმე ფიზიკური დატვირთვა, გლუკოკორტიკოიდები — ინდექსსაც არღვევს. ზღვრული მნიშვნელობები ლაბორატორიებსა და მეთოდებს შორის განსხვავდება, ამიტომ მნიშვნელობების შედარება საუკეთესოა ერთი ლაბორატორიის ფარგლებში, დროში. HOMA-IR იკითხება იმ უზმოზე გლუკოზასა და ინსულინთან ერთად, რომლისგანაც ის აიგო, და HbA1c-სთან ერთად — უფრო ხანგრძლივი სურათისთვის.
საცნობარო დიაპაზონები ზოგადი მოზრდილთა მაჩვენებლებია და დამოკიდებულია ლაბორატორიაზე, ანალიზის მეთოდზე, ასაკსა და სქესზე. მხოლოდ ორიენტირისთვის, არა დიაგნოზისთვის — შედეგები განიხილეთ ექიმთან.