სისხლში გლუკოზა ორგანიზმის მაშინვე გამოსადეგი საწვავია, რომელსაც ვიწრო ფარგლებში ძირითადად ინსულინი და გლუკაგონი აკავებს. უზმოზე გაზომვა აჩვენებს, რამდენად კარგად მუშაობს ეს რეგულაცია მაშინ, როცა რამდენიმე საათის განმავლობაში საკვები არ მიღებულა, ამიტომ ის ნახშირწყლების მეტაბოლიზმსა და პანკრეასის ფუნქციაზე მეტყველებს. ეს ერთი მომენტის ანაბეჭდია და არა გასული კვირებისა.
ამ მარკერისთვის ჯერ არ არის მონაცემები.
უზმოზე მომატებული მაჩვენებელი ყველაზე ხშირად გლუკოზის დარღვეულ რეგულაციაზე ან დიაბეტზე მიუთითებს, თუმცა ის მატულობს აგრეთვე მწვავე ავადმყოფობის, სტრესის, სტეროიდული მკურნალობისა და პანკრეასის დაავადების დროს. დაბალი მაჩვენებლები უფრო იშვიათია და გვხვდება ხანგრძლივი შიმშილის, ალკოჰოლის, ზოგიერთი მედიკამენტისა და, იშვიათად, ინსულინის მაპროდუცირებელი სიმსივნეების დროს. დიაგნოზი ეყრდნობა განმეორებით გაზომვებსა და ექიმის მიერ დანიშნულ დამატებით კვლევებს, არასოდეს — ერთ ციფრს.
შედეგი დამოკიდებულია უზმოობის ნამდვილ ხანგრძლივობაზე, ძილზე, მწვავე სტრესსა და ახლო წარსულში შესრულებულ ფიზიკურ დატვირთვაზე, ხოლო სინჯარაში, რომელიც ანალიზამდე ზედმეტად დიდხანს დგას, ის ქვევით იწევს, თუ გლიკოლიზის ინჰიბიტორი არ არის გამოყენებული; რამდენიმე გავრცელებული მედიკამენტი, მათ შორის თიაზიდური დიურეზულები და ბეტა-ბლოკერები, მას ზომიერად ცვლის. ის იკითხება HbA1c-სთან ერთად, რომელიც ბოლო რამდენიმე თვეს ასაშუალოებს, და უზმოზე ინსულინთან, C-პეპტიდთან და HOMA-IR ინდექსთან ერთად მაშინ, როცა საკითხი ინსულინრეზისტენტობაა.
საცნობარო დიაპაზონები ზოგადი მოზრდილთა მაჩვენებლებია და დამოკიდებულია ლაბორატორიაზე, ანალიზის მეთოდზე, ასაკსა და სქესზე. მხოლოდ ორიენტირისთვის, არა დიაგნოზისთვის — შედეგები განიხილეთ ექიმთან.