თავისუფალი ტრიიოდთირონინი ფარისებრი ჯირკვლის ყველაზე ბიოლოგიურად აქტიური ჰორმონის შეუკავშირებელი ფორმაა, რომლის უმეტესი ნაწილი წარმოიქმნება ღვიძლსა და სხვა ქსოვილებში თიროქსინის გარდაქმნით და არა თავად ჯირკვალში. ის ასახავს, რამდენი აქტიური ჰორმონი აღწევს უჯრედებამდე. ეს დამხმარე მაჩვენებელია და არა ფარისებრი ჯირკვლის პირველი რიგის ტესტი.
ამ მარკერისთვის ჯერ არ არის მონაცემები.
მომატებული თავისუფალი T3 ყველაზე ხშირად ფარისებრი ჯირკვლის მომატებულ ფუნქციას ახლავს თან და შეიძლება იყოს ყველაზე ადრეული ცვლილება გრეივსის დაავადებისას ან ტოქსიკური კვანძის დროს, ზოგჯერ ის მატულობს მაშინ, როცა თავისუფალი თიროქსინი ჯერ კიდევ ცვლილებას არ ავლენს. დაქვეითებული მნიშვნელობები გვხვდება ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციისას, მაგრამ ბევრად უფრო ხშირად — მძიმე ავადმყოფობის, შიმშილობის ან დიდი ქირურგიული ჩარევის დროს, როდესაც აქტიურ ჰორმონად გარდაქმნა ნელდება ფარისებრი ჯირკვლის დაავადების გარეშე. ამის გამო ის იშვიათად ფასდება ცალკე. განმეორებითი კვლევა და ექიმის შეფასება განსაზღვრავს, რას ნიშნავს ცალკე აღებული შედეგი.
სისხლი აიღება ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის დღიური დოზის მიღებამდე, ბიოტინის შემცველი დანამატები კი, როგორც წესი, წინასწარ წყდება, რადგან ისინი ამახინჯებს ბევრ იმუნოანალიზს. მწვავე ავადმყოფობა, შიმშილი და გამოხატული წონის კლება ამცირებს შედეგს ჯირკვლისგან დამოუკიდებლად, ხოლო დიდხანს დგომისას სისხლში ის არასტაბილურია. ის ფასდება TSH-სა და თავისუფალ თიროქსინთან ერთად, აუტოიმუნური მიზეზის განხილვისას კი ემატება ფარისებრი ჯირკვლის ანტისხეულები.
საცნობარო დიაპაზონები ზოგადი მოზრდილთა მაჩვენებლებია და დამოკიდებულია ლაბორატორიაზე, ანალიზის მეთოდზე, ასაკსა და სქესზე. მხოლოდ ორიენტირისთვის, არა დიაგნოზისთვის — შედეგები განიხილეთ ექიმთან.