იონიზებული კალციუმი ზომავს თავისუფალ, შეუკავშირებელ ფრაქციას, რომელიც ფიზიოლოგიურად აქტიურია ნერვული გამტარებლობის, კუნთის შეკუმშვისა და სისხლის შედედების პროცესებში. მას წუთიდან წუთამდე არეგულირებს პარათჰორმონი და D ვიტამინი. საერთო კალციუმისგან განსხვავებით, ის არ არის დამოკიდებული ალბუმინზე, ამიტომ კალციუმის მდგომარეობას პირდაპირ ასახავს.
ამ მარკერისთვის ჯერ არ არის მონაცემები.
იონიზებული კალციუმის მომატება ყველაზე ხშირად ასახავს პარათირეოიდული ქსოვილის მომატებულ აქტივობას ან D ვიტამინისა და კალციუმის დანამატების სიჭარბეს. დაქვეითებულ მაჩვენებლებს ყველაზე ხშირად თან ახლავს D ვიტამინის დეფიციტი, თირკმლის ქრონიკული დაავადება, პარათირეოიდული ჯირკვლების დაბალი ფუნქცია, ან მწვავე მდგომარეობა, როგორიცაა პანკრეატიტი ან სეფსისი. ანალიზი ჩვეულებრივ ინიშნება მაშინ, როცა საერთო კალციუმის შედეგი ორაზროვანია, და ასეთ ვითარებაში ორიდან უფრო სანდოა. ინტერპრეტაცია ექიმის საქმეა.
გაზომვა მგრძნობიარეა სისხლის pH-ის მიმართ: ალკალოზი, მათ შორის სისხლის აღებამდე ან აღების დროს ჰიპერვენტილაცია, კალციუმს ალბუმინზე გადაანაცვლებს და თავისუფალ ფრაქციას ამცირებს, აციდოზი კი მას ზრდის. ნიმუშები ანაერობულად უნდა დამუშავდეს და დროულად გაანალიზდეს, ხანგრძლივად დადებული ჟგუტი კი შედეგს ამახინჯებს. ის ფასდება საერთო კალციუმთან, ალბუმინთან, მაგნიუმთან, ფოსფორთან, D ვიტამინთან და პარათჰორმონთან ერთად.
საცნობარო დიაპაზონები ზოგადი მოზრდილთა მაჩვენებლებია და დამოკიდებულია ლაბორატორიაზე, ანალიზის მეთოდზე, ასაკსა და სქესზე. მხოლოდ ორიენტირისთვის, არა დიაგნოზისთვის — შედეგები განიხილეთ ექიმთან.