Η ουρία είναι το τελικό προϊόν της διάσπασης των πρωτεϊνών, παράγεται στο ήπαρ από την αμμωνία και απεκκρίνεται από τους νεφρούς. Η τιμή στο αίμα αντανακλά τόσο το πόση πρωτεΐνη διασπάται όσο και το πόσο καλά την απομακρύνουν οι νεφροί. Καθώς σε ορισμένα εργαστήρια αναφέρεται ως άζωτο ουρίας αίματος, μιλά ταυτόχρονα για τη νεφρική λειτουργία και για τον μεταβολισμό των πρωτεϊνών.
Δεν υπάρχουν ακόμη τιμές για αυτόν τον δείκτη.
Η αυξημένη ουρία συνοδεύει συχνότερα την αφυδάτωση, την υψηλή πρόσληψη πρωτεϊνών, την αιμορραγία στο πεπτικό ή τη μειωμένη νεφρική διήθηση· άνοδος που ξεπερνά εκείνη της κρεατινίνης υποδηλώνει τυπικά προνεφρικό αίτιο, όπως απώλεια υγρών. Η μειωμένη ουρία παρατηρείται συχνότερα σε δίαιτα χαμηλή σε πρωτεΐνες, στην εγκυμοσύνη, σε υπερενυδάτωση ή σε σοβαρή ηπατική νόσο, καθώς παράγεται στο ήπαρ. Η κατεύθυνση μετρά περισσότερο από μια μεμονωμένη τιμή, και κάθε επίμονη μεταβολή ανήκει σε συζήτηση με ιατρό.
Τα γεύματα πλούσια σε πρωτεΐνες, η νηστεία, η κατάσταση των υγρών και πρόσφατη αιμορραγία του πεπτικού μετακινούν αισθητά το αποτέλεσμα, γεγονός που καθιστά την ουρία λιγότερο σταθερό δείκτη από την κρεατινίνη όταν λαμβάνεται μόνη της. Ορισμένα φάρμακα, μεταξύ αυτών τα κορτικοστεροειδή και τα διουρητικά, την αυξάνουν επίσης. Ερμηνεύεται δίπλα στην κρεατινίνη και στον eGFR, με την αναλογία τους να φέρει μεγάλο μέρος του νοήματος, ενώ η κυστατίνη C προσθέτει μια εκτίμηση της διήθησης ανεξάρτητη από τη μυϊκή μάζα.
Τα εύρη αναφοράς είναι γενικές τιμές για ενήλικες και εξαρτώνται από το εργαστήριο, τη μέθοδο, την ηλικία και το φύλο. Για ενημέρωση, όχι για διάγνωση — συζητήστε τα αποτελέσματα με τον γιατρό σας.