Ο φώσφορος μετρά τα ανόργανα φωσφορικά στον ορό, τον μεταλλικό εταίρο του ασβεστίου στα οστά και συστατικό του ATP, των κυτταρικών μεμβρανών και των νουκλεϊκών οξέων. Η στάθμη του καθορίζεται από τη διαιτητική πρόσληψη, την εντερική απορρόφηση και τη νεφρική απέκκριση υπό τον έλεγχο της παραθορμόνης και της βιταμίνης D. Μιλά κυρίως για τη νεφρική λειτουργία και τον μεταβολισμό των οστών και των μετάλλων.
Δεν υπάρχουν ακόμη τιμές για αυτόν τον δείκτη.
Ο αυξημένος φώσφορος αντανακλά συχνότερα μειωμένη νεφρική κάθαρση, καθώς και υπολειτουργικό παραθυρεοειδικό ιστό, περίσσεια βιταμίνης D ή εκτεταμένη κυτταρική διάσπαση που απελευθερώνει τα ενδοκυττάρια αποθέματα. Οι μειωμένες τιμές ακολουθούν συχνότερα υπερλειτουργικό παραθυρεοειδικό ιστό, ανεπάρκεια βιταμίνης D, δυσαπορρόφηση, χρόνια χρήση αλκοόλ, επανασίτιση μετά από ασιτία ή αντιόξινα που δεσμεύουν τα φωσφορικά. Αυτά υποδεικνύουν περιοχές που αξίζει να διερευνηθούν και όχι διάγνωση, και ο ιατρός αποφασίζει τι θα ελεγχθεί στη συνέχεια.
Ο φώσφορος πέφτει μετά τα γεύματα και μετά από μετατοπίσεις προς το εσωτερικό των κυττάρων που οφείλονται σε υδατάνθρακες ή σε ινσουλίνη, και εμφανίζει ήπιο ημερήσιο ρυθμό, οπότε προτιμάται πρωινό δείγμα νηστείας. Η αιμόλυση τον αυξάνει ψευδώς. Διαβάζεται μαζί με το ασβέστιο, το μαγνήσιο, την αλκαλική φωσφατάση, τη βιταμίνη D, την παραθορμόνη και τη νεφρική λειτουργία, και όχι με την ομάδα νατρίου-καλίου-χλωρίου που μοιράζεται το ίδιο πάνελ.
Τα εύρη αναφοράς είναι γενικές τιμές για ενήλικες και εξαρτώνται από το εργαστήριο, τη μέθοδο, την ηλικία και το φύλο. Για ενημέρωση, όχι για διάγνωση — συζητήστε τα αποτελέσματα με τον γιατρό σας.