Η GGT, η γάμμα-γλουταμυλοτρανσφεράση, είναι ένζυμο που συγκεντρώνεται στα κύτταρα τα οποία επενδύουν τους μικρούς χοληφόρους πόρους του ήπατος και, σε μικρότερο βαθμό, στον νεφρό και το πάγκρεας. Τα επίπεδα στο αίμα αυξάνονται όταν παρεμποδίζεται η ροή της χολής ή όταν η παραγωγή του ενζύμου διεγείρεται από ουσίες που επεξεργάζεται το ήπαρ. Είναι το πιο ευαίσθητο από τα ηπατικά ένζυμα ρουτίνας και συγχρόνως το λιγότερο ειδικό.
Δεν υπάρχουν ακόμη τιμές για αυτόν τον δείκτη.
Οι αυξημένες τιμές υποδεικνύουν τις περισσότερες φορές παρεμποδισμένη ή βραδεία ροή της χολής, λιπώδη νόσο του ήπατος ή επαγωγή του ενζύμου από τακτική πρόσληψη αλκοόλ ή από φάρμακα όπως τα αντιεπιληπτικά. Αποτελεί επίσης συχνό τυχαίο εύρημα επί αυξημένου σωματικού βάρους, διαβήτη και καρδιακής ανεπάρκειας. Οι χαμηλές τιμές δεν έχουν κλινική σημασία. Επειδή τα αίτια είναι τόσο ποικίλα, μια αύξηση αποτελεί ένδειξη ότι πρέπει να εξεταστεί το υπόλοιπο ηπατικό πάνελ μαζί με γιατρό, παρά εύρημα από μόνη της.
Το αλκοόλ τις ημέρες πριν από την αιμοληψία είναι ο συχνότερος μεμονωμένος λόγος για μια απροσδόκητη αύξηση, ενώ το ένζυμο πέφτει μόνο αργά, μέσα σε εβδομάδες, αφού σταματήσει η πρόσληψη. Το σωματικό βάρος και ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα το μετατοπίζουν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ηπατική νόσο. Η κύρια πρακτική του χρησιμότητα είναι δίπλα στην αλκαλική φωσφατάση: μια αύξηση και των δύο δείχνει προς τους χοληφόρους πόρους, ενώ μια φυσιολογική GGT υποδηλώνει ότι η αλκαλική φωσφατάση προέρχεται από το οστό.
Τα εύρη αναφοράς είναι γενικές τιμές για ενήλικες και εξαρτώνται από το εργαστήριο, τη μέθοδο, την ηλικία και το φύλο. Για ενημέρωση, όχι για διάγνωση — συζητήστε τα αποτελέσματα με τον γιατρό σας.