Η φερριτίνη είναι η πρωτεΐνη που αποθηκεύει τον σίδηρο μέσα στα κύτταρα, και η μικρή ποσότητα που κυκλοφορεί στο αίμα παρακολουθεί το μέγεθος των αποθεμάτων σιδήρου του οργανισμού. Αντανακλά πόσος σίδηρος είναι αποθηκευμένος στο ήπαρ, τον σπλήνα και τον μυελό των οστών, και μειώνεται πριν μεταβληθούν οι αριθμοί των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Είναι επίσης πρωτεΐνη οξείας φάσης, οπότε ανταποκρίνεται στη φλεγμονή όπως και στον σίδηρο.
Δεν υπάρχουν ακόμη τιμές για αυτόν τον δείκτη.
Η χαμηλή φερριτίνη υποδεικνύει συχνότερα εξαντλημένα αποθέματα σιδήρου — απώλεια αίματος, κακή απορρόφηση ή πρόσληψη που δεν έχει συμβαδίσει με τις ανάγκες· είναι ο πιο ειδικός μεμονωμένος δείκτης σιδηροπενίας. Η αυξημένη φερριτίνη αντανακλά συχνότερα φλεγμονή, λοίμωξη, ηπατική νόσο ή αλκοόλ παρά υπερφόρτωση σιδήρου, αν και κληρονομικές καταστάσεις υπερφόρτωσης σιδήρου και επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις την αυξάνουν επίσης. Επειδή η φλεγμονή την ανεβάζει, μια τιμή χωρίς ιδιαιτερότητες δεν αποκλείει χαμηλά αποθέματα. Ένα αποτέλεσμα εκτός εύρους αποτελεί λόγο για επανάληψη της εξέτασης και συζήτηση με ιατρό, όχι διάγνωση.
Η φερριτίνη ανεβαίνει κατά τη διάρκεια κάθε οξείας νόσου και για εβδομάδες μετά, οπότε εμφανίζεται υψηλή όσο διαρκεί μια λοίμωξη ή μια έξαρση· τα συμπληρώματα σιδήρου και η πρόσφατη μετάγγιση την ανεβάζουν επίσης. Διαβάζεται μαζί με τον σίδηρο ορού, την ολική ικανότητα δέσμευσης σιδήρου, την τρανσφερρίνη και τον κορεσμό τρανσφερρίνης, που ξεχωρίζουν τα εξαντλημένα αποθέματα από μια φλεγμονώδη άνοδο. Υπό μακροχρόνια λήψη ακετυλοσαλικυλικού οξέος, αναστολέα αντλίας πρωτονίων ή σιδήρου από το στόμα παρακολουθείται συνήθως διαχρονικά αντί να κρίνεται από μία μόνο αιμοληψία.
Τα εύρη αναφοράς είναι γενικές τιμές για ενήλικες και εξαρτώνται από το εργαστήριο, τη μέθοδο, την ηλικία και το φύλο. Για ενημέρωση, όχι για διάγνωση — συζητήστε τα αποτελέσματα με τον γιατρό σας.